Stad bespaart 2 miljoen euro op kinderopvang en komt nu in de problemen

De Antwerpse stedelijke kinderopvang maakt een slechte beurt en dat is volledig toe te schrijven aan het wanbeleid van schepen Nabilla Ait Daoud (N-VA). Enkele weken geleden werden plots de openingsuren ingekort, donderdag vernamen we dat kinderopvang Merlijn versneld moet sluiten door personeelstekort. “Dit personeelstekort was in de sterren geschreven, een gevolg van een verrottingsstrategie. Dit stadsbestuur wil maar liefst 2 miljoen besparen op kinderopvang. Het bestuur moet het geweer van schouder veranderen en investeren in haar eigen kinderopvang,” zegt PVDA-gemeenteraadslid Mie Branders.

Op maandag 20 september werden door personeelstekort de openingsuren van de stedelijke kinderopvangverblijven teruggeschroefd. Normaal liggen deze tussen 7 en 18 uur, dat werd plots 8 tot 17 uur. Donderdag 7 oktober vernamen de ouders dat hun crèche, kinderopvang Merlijn, in november zal sluiten. “Telkens zijn de ouders het kind van de rekening. Je kan niet verwachten dat je zomaar twee uur extra opvang vindt of je kind zomaar naar een andere crèche brengt. De manier waarop de stad omgaat met deze mensen is beneden alle peil”, reageert Branders.

Dit beleid vraagt wat het krijgt. “Op aansturen van een KPMG-studie uit 2014 besloot het stadsbestuur minder te investeren in haar eigen kinderopvang en enkel nog te kijken naar private initiatieven. Ait Daoud noemde de stedelijke kinderopvang oneerlijke concurrentie met belastinggeld ten opzichte van de private opvang. Op 6 juli 2020 besloot dit stadsbestuur maar liefst 2 miljoen euro of 46 VTE’s te besparen op kinderopvang. Het is een bedrijfslogica ten koste van de kwaliteit van de opvang”, weet Branders.

Op het terrein laten de besparingen zich stevig voelen. “Vele kinderverzorgsters kunnen de werkdruk niet aan. Officieel sta je met één verzorgende voor zeven kinderen maar in de praktijk moet je vaak inspringen van de ene locatie naar de andere, zit je vaak alleen voor een groep van veertien kindjes… De verzorgster moet de kinderen eten geven, luiers wisselen en in bed steken, voor spel en educatie is er amper nog tijd. Met als gevolg dat vele werknemers uitvallen. Jonge, beginnende kinderverzorgsters zeggen me: “Als ik dit moet doen tot aan aan mijn pensioen, dat zie ik niet zitten”, dus ze zoeken andere opties. In woorden dankt de schepen het personeel voor haar inzet, maar aan die woorden hebben de personeelsleden niets, zij willen extra collega’s”, aldus Branders.

“Tijd om het geweer van schouder te veranderen”, zegt Branders. “Stop de verrottingsstrategie. De stedelijke crèches waren altijd een voorbeeld op het vlak van toegankelijkheid, van kwaliteit, van arbeidsvoorwaarden, van pedagogie. Elke euro die je in stedelijke kinderopvang investeert betaalt zich dubbel en dik terug in het terugdringen van armoede, schoolachterstand en welzijn voor het gezin.”