Wie is Khadija Chennouf, het nieuwe gezicht voor de PVDA in de gemeenteraad?

Vanavond is het de officiële eedaflegging voor de gemeenteraad in Antwerpen. Peter Mertens, Mie Branders en Mohamed Chebaa zetelden al 6 jaar en doen er nog een termijn bij. Voor Khadija Chennouf is het de eerste keer. Ze stelt zich graag aan jullie voor.

Wie is Khadija Chennouf?

Khadija: Ik woon in Merksem, ik heb twee schatten van kinderen, ik werk als administratief bediende in een architectenbureau en ik geef in mijn vrije tijd Taekwondo-les aan kinderen.

En vanaf vandaag ga je dat combineren met een mandaat in de gemeenteraad? Dat wordt pittig!

Khadija: Ja, dat zal wel. Maar ik ben niet zo snel uit mijn lood geslagen. Als alleenstaande moeder moet je nogal stevig in je schoenen staan. Ik heb wel moeten leren om een goede planning te maken, om te multitasken, om te delegeren. Mijn oudste dochter van 13 is een enorme steun voor mij, en mijn familie helpt me waar het kan. Hoe het gemeenteraadswerk er praktisch zal uitzien is nog niet zo duidelijk, maar ik zit met drie ervaren rotten in de fractie, dus die zullen me er wel doorheen loodsen. Ik ben erg benieuwd.

Je werd vanop de 14de plaats op de lijst verkozen met 1.406 voorkeurstemmen. Dat doen niet veel mensen je na. Heb je daar een verklaring voor?

Khadija: Ja, ik ben er zelf ook van verschoten. Ik heb wel stevig campagne gevoerd. Als ik me ergens in vast bijt, dan ga ik door. In Merksem ken ik natuurlijk heel veel mensen, dankzij mijn engagement in de Taekwondo-club. Maar blijkbaar hebben mijn vrienden en familie buiten het district ook nog een tandje bijgestoken.

Welke thema’s spreken jou het meeste aan?

Khadija: ik wil eigenlijk van armoedebestrijding mijn prioriteit maken. En dan kijk ik verder dan de mensen die van een leefloon moeten proberen leven. Er zijn heel wat senioren die niet meer rondkomen met hun klein pensioentje. Jongeren die pas van school komen, alleenstaande ouders, werkende armen… er zijn heel wat groepen in de stad die nog te veel buiten beeld blijven. Ik zou hen heel graag een stem geven. En ik zou ook wel willen dat er een einde komt aan het eigen-schuld-dikke-bult-beleid van het N-VA-bestuur. Ik ben daarom grote fan van het idee om de schoolkeukens terug te openen om er warme maaltijden te bereiden voor onze kinderen en jongeren. Of nog beter, mét hen, zodat ze ook wat kennis van de gezonde keuken en lekkere gastronomie opdoen op school.

Sport is mijn tweede liefde. De stad kan haar sportverenigingen echt nog beter ondersteunen. Ik geef les Taekwondo aan 300 kinderen. Ze zitten bijna bij mekaar op schoot door onze krappe lokalen. Wij houden die gastjes van straat, maar in ruil daarvoor zouden we toch deftige sportzalen mogen krijgen? Soms kan ook een beetje subsidie een grote hulp zijn voor het professionaliseren en versterken van sportwerkingen. Maar voor elke euro moet je zoveel paperassenwerk invullen, dat je al denkt dat het de moeite niet is vooraleer je eraan begint. Laat ons onze tijd in het sporten steken, en zorg ervoor dat de paperassenberg ons niet hindert om ons werk goed te doen.

Men probeert vandaag heisa te maken over het feit dat je een hoofddoek draagt als gemeenteraadslid. Wat zeg jij daarop?

Khadija: Ach, hoe jammer voor die mensen die niet verder kunnen kijken dan dat. Ze missen zoveel extra dimensie in hun leven. Mijn hoofddoek is mijn keuze. Die hoort bij mij. Punt. Diversiteit is de realiteit, of je dat nu wil of niet. We leven met ongeveer 170 nationaliteiten in één stad. Met verschillende talen, culturen, religies en eetgewoonten. Beschouw het als een rijkdom in plaats van een probleem. En dus gaan we met z’n allen het beste uit iedereen halen. Door ons weg te stoppen? Neen, door de diversiteit in onze stad juist te laten zien. Ook aan de loketten, ook in het onderwijs. Wat telt is niet wat er op je hoofd staat, maar wat er onder zit. Steden als Londen waar agenten met tulband het verkeer regelen tonen aan dat het kan, ook met respect voor de waarden van de verlichting.

Jullie leggen vandaag eerst de eed af voor het volk en dan pas in de gemeenteraad? Jullie ondertekenden ook al het ethisch charter zoals alle PVDA-verkozenen in het ganse land dat doen bij hun eedaflegging?

Khadija: Voor mij is dat nieuw. Blijkbaar is de PVDA de enige partij die dat doet. Ik vind dat chique en ik sta 100% achter het idee. Ik ben verkozen om de bevolking te dienen, niet mezelf. Ik geef Taekwondo-les aan kinderen die het niet altijd even gemakkelijk hebben. Dat doe ik niet om eraan te verdienen. Ik krijg er hoogstens een vrijwilligersbijdrage voor. Mijn grootste beloning is die gasten zelfvertrouwen geven en een aangename tijd. Daar heb ik een deel van mijn vrije tijd en mijn energie voor over. In de gemeenteraad wil ik dat werk op een stedelijk, iets abstracter niveau voortzetten, maar wel met hetzelfde engagement.


Schrijf als eerste een reactie

Gelieve je mail te bekijken voor een link om je account te activeren.

Dit is jouw beweging