Witte woede voert met duizenden actie in Antwerpen

25-11-'10 | Het is van enorm belang dat er een akkoord komt in de non-profit. Voor de 400.000 mensen die erin werken én voor de patiënten in ziekenhuizen, bejaarden in de rusthuizen, de gehandicapten… Maar de Vlaamse regering blijft potdoof. Daarom trekt de non-profit op 19 november de straat op.

00

Witte woede :: Zes maanden actie, nog geen reactie van Vlaamse regering

In tegenstelling tot de meeste andere sectoren, wordt in de non-profit maar om de vijf jaar een akkoord afgesloten. Eind dit jaar loopt het vierde vijfjarige sociaal akkoord van de non-profit af. Het belang ervan kan moeilijk overschat worden, want dat akkoord bepaalt de loon- en arbeidsvoorwaarden van de 400.000 – mogelijk 600.000, zo sterk lopen de cijfers uiteen – werknemers van ziekenhuizen, rusthuizen, beschutte werkplaatsen, instellingen voor gehandicapten, vormingsorganisaties… En daarvan hangt dan weer de kwalitiet van de dienstverlening aan de mensen af, zo weten ze bij de vakbonden. Want met verpleegsters of bejaardenhelpers, die overstresst zijn door personeelstekort en al te flexibel werk, kun je onmogelijk kwaliteit bieden.

Zorgen voor mensen gebeurt door mensen

De vakbonden ijveren voor betere loon- en arbeidsvoorwaarden in de vaste overtuiging dat dit ook de zorg ten goede komt. Want “zorgen voor mensen gebeurt door mensen” en “kwaliteitsvolle jobs gaan hand in hand met kwaliteitsvolle zorg”, zo lees je in de ‘Gemeenschappelijke Eisenbundel voor een nieuw sociaal akkoord’. Vandaar dat de brede publieke opinie de Witte Woede altijd in haar actie heeft gesteund. En nog altijd steunt, zo ondervonden de vakbondsmilitanten die vorige week, na een zeer ochtendlijke actie voor de villa van CD&V-kamerlid Servais Verherstraeten naar de plaatselijke markt trokken: Het publiek was, in tegenstelling tot de politiek verantwoordelijken, volmondig akkoord dat het personeel van de non-profit beter verdient.

De vakbonden dienden hun eisenprogramma nota bene in op 2 februari. Je kunt hen dus alvast niet verwijten dat ze niet op tijd klaar waren voor het sociaal akkoord van 2010-2015. Ze hebben met tal van acties ook de nodige ruchtbaarheid aan hun eisenbundel gegeven. Ze begonnen al op 8 juni, toen 15.000 werknemers uit de sector opstapten in een nationale betoging. Daarna volgden nog diverse provinciale acties: op 28 oktober trokken ze in Gent langs de secretariaten van CD&V, sp.a en N-VA, de drie partijen van de Vlaamse regering. Op 9 november was Antwerpen aan de beurt met een actie in Mol en tussendoor waren er nog acties in West-Vlaanderen, in Limburg… Het getuigt dus echt wel van politieke onwil dat er zes weken voordat een nieuw akkoord moet ingaan, nog geen serieuze onderhandelingen zijn geweest.

De eisen

1. Lonen
• Verbetering van alle barema’s en van de startlonen
• betere verloning van prestaties op belastende werktijden
• volledige 13^de maand
• beter pensioeninkomen

2. Tewerkstelling
• Meer jobs, om werkdruk te verminderen, afwezige werknemers vlotter te vervangen
• beperking contracten bepaalde duur

3. Werkbaar werk en leefbaar leven
• Bijkomende verlofdagen met vervangende tewerkstelling
• mogelijkheid van drie weken aaneensluitende vakantie
• Een beter stelsel van zorgkrediet voor gezin en familie

4. Maatregelen tegen commercialisering van zorg en welzijn