|
|
Dieter is een goeie gast. 30 jaar, werkt in een klein metaalbedrijfje. Maar zagen dat hij deed, over de vakbonden, zagen. Omdat het al laat was, en ik het gevoel had mezelf te herhalen, ging ik dus maar een versnelling hoger:
- gij zijt een consequente mens, en toch voor de eenheid van woord en daad, niet?
- awel, ge moogt tegen de vakbonden zijn maar zijt dan consequent. Dit jaar: geen betaald verlof. Aan neen, dat is er door de vakbonden gekomen. Dertiende maand: terugstorten. Arbeidsvoorwaarden in uw bedrijf: individueel met uwen baas gaan onderhandelen. Geen CAO’s meer. Indexering van uw loon: afgeven. En binnen tien jaar, als uw kinderen 12 jaar zijn, mogen ze in de fabriek gaan werken. Ah, ja, geen verbod op kinderarbeid. Dat is door de vakbonden bekomen. Ja Dieter, ge moogt tegen de vakbonden zijn, maar wees dan consequent.
En den Dieter zweeg. Maar ’t was natuurlijk al laat.
“Zij willen de vakbonden aan een heel korte ketting leggen”
Beste kameraden en vrienden, “dé mensen” zijn niet tegen de vakbonden. En ze zijn niet tegen het stakingsrecht. Het is hemeltergend hoe er met de publieke opinie wordt gesold. Eén voorbeeld. “Zes op tien Belgen tegen het stakingsrecht” kopten zowat alle kranten gisteren. Bart Meuleman, professor statistisch onderzoek, één van de specialisten terzake, bekeek het onderzoek. Maar, wat blijkt uit de enquête?
Ten eerste: ze voldoet niet aan de meest essentiële wetenschappelijke normen.
En ten tweede, zelfs dan zijn de conclusies fout. Als er iets uit de enquête blijkt, dan is het dat zeven op tien Belgen tégen het inperken van het stakingsrecht zijn.
Professor Meuleman schreef dus braafjes zijn conclusies naar De Standaard. Weet ge wat De Standaard antwoordde? “Wij kunnen u bijdrage jammer genoeg niet publiceren”, want “de wetenschappelijkheid van de opiniepeiling is geen prioriteit in het debat”. Zeven op tien Belgen is tégen de inperking van het stakingsrecht. Maar, dat is… geen prioriteit in het debat!
In ons land is een krachtmeting opgezet die niet in de eerste plaats tegen de staking van maandag is gericht, maar wel op de rol van de vakbonden is gericht. Gisteren zijn 25 leden van Voka gaan betogen aan de ABVV-lokalen in Gent, waar werkzoekenden aan de loketten stonden. De patroons hebben de mensen van het ABVV, en in andere steden ook het ACV, gaan intimideren. Patroons die werkzoekenden intimideren, dat is in de sociale geschiedenis van de 20ste eeuw wellicht nooit gebeurd. De mensen van Voka zijn tégen de vakbonden als klassenorganisaties, zijn tégen de vakbonden als strijdorganisaties. Zij willen een samenleving waar de vakbonden aan banden zijn gelegd. Net als in de Verenigde Staten.
Wij weten wat dat betekent, beste kameraden. Thatcher en Reagan zijn hun aanval begonnen met de vakbondsrechten te ontmantelen. Ge moet nu eens kijken naar de sociale toestand in Bristol of in Manchester; of in Los Angeles of Detroit. Waar de vakbonden aan banden worden gelegd gaat de sociale achteruit. Ook voor de jongeren, beste kameraden. Zeker voor de jongeren.
Als wij toelaten dat de aanval op de vakbonden wordt ingezet gaan wij allemaal het slachtoffer zijn. Gij, gij, gij, iedereen. Ook diegenen die geen lid zijn van de vakbond. Ook de middenstand en de kleine zelfstandigen.
Dat de N-VA en Open Vld meehuilen met de wolven, en de vakbond aan een leiband willen leggen, verwondert ons niets. Maar het is een regelrechte schande, beste kameraden, dat ook de christendemocraten en de sociaaldemocraten aan dit spel meedoen. Schaam u, Wouter Beke! Schaam u, Bruno Tobback!
Alle vakbondsleden die nog lid waren van de CD&V en de sp.a bieden wij vandaag een nieuwe thuis aan. Sluit u aan bij de PVDA. Wij doen onze klak af voor syndicaal werk, wij respecteren uw sociaal engagement, wij zetten geen generaties tegen elkaar op, wij helpen schouder aan schouder mee te bouwen aan sterke vakbonden!
“Hoe durven ze?”
De staking gaat dus niet alleen over het feit dat de regering 200.000 mensen extra in de armoede duwt, door het dopgeld te verlagen.
De staking gaat niet alleen over het feit dat de regering de fiscale aftrek wil verminderen voor je woonlening, voor je pensioensparen, voor je kinderopvang en voor je huis-isolatie.
De staking gaat niet alleen over het feit dat de regering weigert om maximumtarieven aan Electrabel op te leggen, en dat elektriciteit onbetaalbaar aan het worden is.
De staking gaat niet alleen over het feit dat mensen langer zullen moeten werken, en dat sommige categorieën gepensioneerden 150 tot 180 euro per maand zullen moeten inleveren.
De staking gaat niet alleen over het feit dat mensen als Karel Van Eetvelt dromen van een indexsprong, dat wil zeggen dat uw lonen de komende keer niet worden aangepast aan de stijgende levensduurte.
De staking gaat niet alleen over het feit dat men 11 miljard euro zoekt bij de verkeerde mensen, en dat de miljonairs de dans ontspringen
De staking gaat daar natuurlijk allemaal over, maar de staking gaat ook over het soort samenleving dat we willen.
Beste kameraden en vrienden, de hele sociale strijd die nu losbarst, is slechts het begin van een nieuw tijdperk. De hele wereld wordt gewoon op zijn kop gezet. Waar wordt er nu al dagenlang over gesproken, geschreven en – godbetert – getwitterd? Over loontrekkenden, over hun sociale organisaties, over mensen die hun hakken in het zand zetten en zeggen dat het zo niet verder gaat. Maar neen, de stakers worden gebrandmerkt alsof zij zelf de crisis hebben veroorzaakt. Ze zetten de zaak op hun kop, kameraden.
Weet ge waar de voorpagina’s vol van zouden moeten staan?
Weet ge waarover elke dag op de radio zou moeten worden gediscuteerd?
Weet ge waar de tv-programma’s over zouden moeten gaan?
Hoe is het mogelijk dat de banken, die ons in deze crisis hebben gestort, groter én machtiger zijn geworden? Dat de honderden banklobbyisten rond het Europees Parlement hebben verkregen dat er bijna geen verstrenging is van de controle?
Waarom moeten de belastingsbetalers telkens maar bijspringen voor privébankiers die ons geld hebben verkwist op de beurs?
Hoe is het mogelijk dat de bonussen gewoon doorlopen. Dat diegenen die het meest speculeren de grootste risico-bonussen krijgen, terwijl ze verdorie met ons geld op de beurs pokeren?
Hoe is het mogelijk dat een land dat aan loondumping doet, en miljoen mensen laat werken aan 7 à 8 euro per uur – Duitsland dus – als voorbeeld wordt gesteld voor heel Europa?
Hoe is het mogelijk dat de speculanten een goddellijke status hebben gekregen? Dat ze tegenwoordig zelfs speculeren tegen staten en volkeren? Dat ze in de loop van de komende weken Griekenland helemaal failliet gaan laten gaan? Dat Portugal nu al 20 procent betaalt op vijfjarige staatsobligaties? 20 procent! Daarmee wordt Portugal helemaal gewurgd.
Hoe is het mogelijk dat over-vermogenden nog rijker zijn geworden? Dat de Europese Commissie vandaag eist dat het systeem van notionele interesten niet wordt afgeschaft… maar nog wordt uitgebreid? Dat de miljonairs op aarde het laatste half jaar 29 procent rijker zijn geworden. Midden van de crisis. En dat hun financiële obesitas gewoon niet te stoppen is?
Hoe durven ze? beste vrienden en kameraden. Hoe durven ze!
De politieke wereld redt niet de opvarenden van de Costa Concordia. Ze redt de kapiteins, ze redt diegenen die het systeem hebben doen kapseizen. Bankiers, speculanten en miljonairs krijgen meer macht dan ooit.
Wij eisen dat de bankensector opnieuw een publieke sector wordt, in dienst van de reële economie.
Wij eisen dat de speculatie van de grootste maffiosi aan banden wordt gelegd.
Wij willen dat niet de bevolking op de weegschaal wordt gezet, maar dat de over-vermogenden naar de Weight Watchers worden gestuurd. Wij willen een miljonairstaks, die jaarlijks 9 miljard euro oplevert.
You’ll never walk alone
Waar er onrecht is, is er verzet, beste kameraden.
En dat is meteen mijn toast op 2012
Heb geen schrik voor de tijden die gaan komen.
Heb geen schrik voor die schele mediasymfonie en het borstgeroffel van patroons,
want achter hun wild geraas schuilt de angst voor een volk in verzet.
Heb vertrouwen in uzelf, in uw werkmakkers, in uw vrienden en familie.
Informeer u, sluit u aan elkaar, organiseer u, laat de kracht van het getal gelden
Wij hebben u nodig, als PVDA, wij hebben alle kwaliteiten nodig,
wij hebben mensen nodig op de voorgrond en op de achtergrond,
bij ons wordt elke kameraad gewaardeerd, elk lid is een triple A
En jullie, jullie hebben de partij nodig,
als ruggengraat,
om u te informeren,
om samen te werken en niet alleen te staan,
om een rechtvaardige, socialistische samenleving te realiseren,
waar mensen opnieuw kunnen genieten,
van de samenleving, van elkaar, van de arbeid, van de natuur, van de arbeid, van de leeuwerik
En dus wil ik toasten op 2012, met een prachtig liedje, in ‘t Engels
When you walk through a storm
hold your head up high
And don't be afraid of the dark.
At the end of a storm is a golden sky
And the sweet silver song of a lark.
Walk on, walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone.