28 januari 2012 18:04 | Leeftijd: 118 dagen
| Thema: Antwerpen, Syndicaal

Toespraak ABVV-delegee Sven Naessens nieuwjaarsreceptie Antwerpen, 27 januari 2012

Sven Naessens in ABVV-delegee bij Total Antwerpen


Sven Naessens (Foto Solidair, Will Broex)

Op twee december hielden we een betoging te Brussel. 80.000 mensen waren aanwezig. Niet elke staker was daar, maar dat wordt steeds weer vergeten. Volgens de media waren het er dan ook heel wat minder dan 80.000, politici en werkgevers reageerden op eenzelfde toon. Ze waren niet onder de indruk en ze namen de woorden “geen succes” graag in de mond. Het doet denken aan één van de citaten van gandhi:” Eerst negeren ze je, dan lachen ze je uit, dan gebruiken ze geweld en dan win je.” Het eerste kameraden, hebben we alvast gehad.

Nu zitten we in de laatste rechte lijn naar #30J. Op facebook en twitter lachen studentjes van het Liberaal Vlaams Studentenverbond ons uit, verwijten ons, kleineren ons. Als één van hen een briefje schrijft wordt hij tot een profeet verheven in de media. Andere meningen komen niet aan bod.

De partij van de nieuwe vlaamse armoede, het vals belang en andere liberale aanverwanten pleitten voor repressie. Meer blauw op straat tegen het stakingsgespuis. Deurwaarders, dwangbevelen, alles is toegelaten, alles is wettelijk! Onwettelijk, dat is de staking op zich. Althans volgens Blanpain. Het recht op arbeid wordt voor één dag verdedigd. De 364 dagen na #30J zal dat recht niet meer bestaan.

Maar niet enkel rechts, niet enkel liberalen nemen ons onder vuur. Di Rupo maande de vakbonden aan tot redelijkheid. Bij mij is hij alvast aan het verkeerde adres, kameraden. Zijn strikske als propeller, het zou zo maar kunnen.

Mensen die mij wat beter kennen weten dat ik mijn hart op mijn tong draag. Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg. Arbeider in hart en nieren, gene flauwekul! Al dat gelul en gezever, al dat gepolariseer, ik krijg daar de weubben van.

Gisteren schreef ik dan ook, in één van mijn gekende spontane opwellingen, een brief aan de niet gesyndiceerde Tobback junior. Ik had hem ook kunnen richten aan De Wael, of Van Eetvelt. Misschien had ik hem wel beter gericht aan de media? Ze hebben immers allemaal heel wat zaken gemeen. Eenzijdige en onvolledige berichtgeving bijvoorbeeld. Of wat te denken van manipulatie? De VRT lanceerde gisteren een poll omtrent de staking. De vraag was simpel, de keuzes ook. Voor de staking: ja of nee? Ik had mijn vrouw aan de lijn bij de start van de poll. “Oei, al 55 tegen.” Maar het tij keerde, plots waren er meer voor de staking dan tegen de staking?! Dat kon natuurlijk nooit de bedoeling zijn dus, verdween de poll even snel als hij was gekomen. De media op zijn slechtst.

Waar blijven de vragen in de media over de vijf miljard die ontstolen wordt aan onze sociale zekerheid? Is het normaal dat de voorzitter van de Vlaamse kankerliga mag verkondigen dat enkel basisgezondheidszorg nog betaalbaar zal zijn zonder dagen lang met zulke onmenselijke uitspraak geconfronteerd te worden door de media? Waarom wordt Unizo pinokio Van Eetvelt niet op de rooster gelegd, telkens zijn organisatie een nieuwsbrief verstuurd, gevuld met mogelijkheden om de besparingsmaatregelen te ontduiken?

Is het omdat journalisten hun eigen statuut al lang geregeld hebben met Quickie?! Hun pensioen, hun aanvullend pensioen, alsook hun pensioenleeftijd, die zijn allemaal gered. Driewerf hoera, en nu met zen allen de middelvinger naar de werkmens!

Ik heb het al gezegd, ik krijg daar allemaal de weubben van. Peter belde me gisteren met de vraag of ik hier een woordje wou komen zeggen. Hij had de brief aan Tobback junior gelezen, misschien kon ik die brengen? Met alle plezier natuurlijk, dus hier komt hij.

Dag kameraad Tobback,

Ik ga maandag staken, en op 29/2 ook. Mag ik u vertellen waarom? Benieuwd of u zal reageren. 

Eerst en vooral ben ik het moe dat er over markten wordt gesproken alsof het mensen zijn. Die markten hebben geen honger, zijn niet dakloos. Het is een fictieve luchtbel die al enkele keren is opengespat maar telkens weer wordt opgeblazen.

Ik ben het ook moe alle dagen te moeten lezen hoe Europa gebruikt wordt als het een bepaalde groep mensen uitkomt, te verzwijgen als het hen niet uitkomt. De verplichte 3% voor O&O bijvoorbeeld? Waar ik boos om word is het feit dat ik mij zelfs nooit heb mogen uitspreken over dit Europa! Moet ik jullie dan nu bedanken voor het verdedigen van die markten en dit Europa?

Als ik John Crombez hoor stoefen over de fraude, dan heb ik zin om mijn televisie door het raam te smijten. Het gaat 700 miljoen euro opbrengen. Wauw, 700 miljoen van de 40 miljard die wij als burgers jaarlijks kwijtspelen. Moet ik jullie hiervoor dan dankbaar zijn?

Er wordt voor bijna 5 miljard euro bespaard in onze sociale zekerheid. Niet omdat ze niet langer betaalbaar is kameraad. Die verhaaltjes mag je houden voor in de media. Wel omdat er met de ziekte van mensen geld te verdienen is, veel geld. Lang leve de verdere liberalisering, lang leve de privatisering. U en de andere sp.a kameraden zullen dat niet voelen. Maar ik krijg nu al tranen in mijn ogen als men mij ooit zou komen vertellen dat één van mijn ouders ongeneeslijk ziek is, dat er wel een behandeling is die ons nog 5 jaar zou kunnen geven, dat de sociale zekerheid die wel niet meer betaalt en als ik moet vaststellen dat ook ik die niet betalen kan. "Papa, mama, hoe wil je sterven?" Moet ik jullie voor die vraag bedanken misschien?

Misschien moet ik jullie wel bedanken voor de miljoenen euro's die jullie hebben toegestopt aan de Hutsen van onze maatschappij? Ik heb vorig jaar zonnepanelen laten leggen, u mag de certificaten direct afschaffen van mij. Maar durft u te beginnen bij die Hutsen die meer dan 80% van de kosten hebben veroorzaakt?! Moeten wij jullie bedanken voor het feit dat gewone werkende mensen hun energiefactuur steeds maar hoger oploopt en dat jullie de deur hebben dicht gesmeten om hen te helpen, omdat de rijke stinkerds alles hebben opgebrast?

Dat werkgevers, die miljoenen euros winst maken, hierop geen belastingen betalen, dat is pas iets om dankbaar voor te zijn. Of wat te denken van de blanco cheques ter waarde van miljarden aan lastenverlagingen? Het uitblijven van een regelgeving die ervoor zou zorgen dat er geen blanco cheques meer zouden worden uitgedeeld zonder dat er, goh wat een idioot idee, jobcreaties zouden tegenover staan?!

Ik kan hier bezig blijven, dat het iets zal uithalen, dat geloof is weg. Ik bedank jullie dus hoegenaamd niet. Banken mogen verder doen, jullie steunen een openbare bank blijkbaar niet. Rijken mogen verder doen, jullie steunen een vermogenstaks blijkbaar niet. Regelgeving is enkel van tel voor wie onderaan de ladder staat. Wel daar sta ik, en ik kijk naar boven en zie u daar staan. U samen met heerschappen van het UNIZO, VBO en VOKA. Heerschappen die dagelijks de waarheid oneer aan mogen doen zonder dat u reageert.

Wel dan zullen wij reageren. Veroordeelt u ons maar, verketter ons. Dit is geen generatiestrijd, dit is een klassenstrijd. En u, kameraad Tobback, hebt gekozen voor de bourgeoisie!

Strijdbare groeten,

Sven Naessens

Als afsluiter nog dit. Voka berekende dat een dag staken 70 miljoen zou kosten aan de bedrijven. De minimumprijs voor het redden van het Belgische casinokapitalisme is 42 miljard, anders gezegd meer dan vijfhonderd stakingsdagen.

De staking gaat dus niet enkel over pensioen. Het gaat over de onrechtvaardige verdeling van de besparingen, dat de rijke stinkerds, de schuldige van de crisis buiten schot blijven. Één dag staken kost 70 miljoen aan werkgevers, één minuut foutief speculeren 5 miljard aan de bevolking. Ook daar gaat het om, kameraden!

Men probeert ons schrik aan te jagen, men probeert de staking en stakers op allerlei manieren te breken. Ze moeten het niet geloven. Daar gaan we nu is niet van wakker liggen, maandag laten we zien dat we het menen, maandag begint de strijd. En dat er gene ene in mijne weg durft te lopen!


Reageren?

Nog geen reacties ontvangen
Voeg hieronder uw mening toe

* - verplicht veld

*





*
*