12 december 2007 19:07 | Leeftijd: 4 jaar
| Thema: Armoede/Rijkdom, Economie, PVDA

Tien punten van de PVDA tegen stijgende prijzen en voor solidariteit

Patatten, energie, diesel, in de beide landstalen wordt alles duurder. Achter de communautaire boom verbergt oranje-blauw een bos van antisociale maatregelen in voorbereiding. De vakbonden roepen op tot een grote manifestatie op 15 december. De PVDA stelt 10 punten voor om je te beschermen tegen het dure leven en tegen oranje-blauw. En haalt de socialistische partijen door de vakbondsdetector.

David Pestieau

1. Maximumprijzen voor basisproducten zoals brood, aardappelen, melk, vlees

De supermarkten en de grote ondernemingen van de voedingsindustrie doen ons te veel betalen. Ze rekenen de consument een veel grotere prijsstijging aan dan de stijging van de grondstoffenprijzen. Vroeger werd de broodprijs door de staat gecontroleerd met een maximumprijs. Dat systeem veralgemenen zou de stijging van de prijzen voor producten die je dagelijks koopt, beperken.

2. Energie is geen luxe. Verlaag de BTW op gas, elektriciteit, stookolie van 21% naar 6% en stel maximumprijzen in voor gas en elektriciteit

De gas- en elektriciteitsprijs moet opnieuw onder overheidscontrole komen. Via een wetsvoorstel zou men een prijs kunnen opleggen die niet mag worden overschreden. Vervolgens zou een daling van de BTW de energiefactuur met 12,4% verminderen. Die daling zou worden gecompenseerd door een speciale heffing op de winsten van de energiegiganten.

3. Verhoging van lonen en sociale uitkeringen

De reële lonen dalen in vergelijking tot de inflatie. Het aandeel van de lonen in het nationaal inkomen daalt ten voordele van de patroons. Dit komt neer op een verlies van 750 euro per loontrekkende per jaar. Terwijl we steeds productiever worden. De Top 20 van de Belgische ondernemingen heeft in 2006 dan weer 23 miljard euro winst gemaakt (een stijging met bijna 40%). De werkende mensen moeten een deel van de koek terugwinnen. En de gepensioneerden, invaliden, werklozen moeten ook een hogere uitkering krijgen. Eén Belg op zeven is arm…

4. Handen af van de index, benzine en diesel in de index

De lonen worden automatisch aangepast op basis van de evolutie van de prijsindex (de index). Ondanks dat mechanisme daalt de koopkracht. Vooral omdat er met de index geknoeid is: benzine en diesel zitten niet in de lijst met producten die in aanmerking worden genomen. Terwijl de brandstofprijs sinds 2000 verdubbeld is. Door terug te keren naar een echte index zou men deze prijsstijgingen het hoofd kunnen bieden. Ook de loonsverhogingen die in de collectieve arbeidsovereenkomsten zijn opgenomen moeten volledig worden uitgevoerd.

5. Minder belastingen voor de werkende mensen, meer voor de grote vermogens

Belastingen, gemeenteheffingen stapelen zich op bij de werkende bevolking. Terwijl de regering die in de maak is de grote aandeelhouders lief aankijkt en hen nieuwe belastingverminderingen op de winsten belooft. België wordt van langsom meer een fiscale hel voor de gewone mensen en een fiscaal paradijs voor de grote vermogens.

De belastingen op de lage en middelhoge inkomens moeten integendeel naar beneden. En de sterksten moeten de zwaarste lasten dragen. Invoering van een vermogensbelasting voor de euromiljonairs.

6. Geneesmiddelen 50 tot 90% goedkoper door de invoering van het echte kiwimodel

Om de prijs van de geneesmiddelen te drukken stelde dokter Dirk Van Duppen (PVDA) het kiwimodel voor, dat hij in Nieuw-Zeeland ging lenen. In dat land wordt er voor elk geneesmiddel een openbare aanbesteding uitgeschreven. Het beste en goedkoopste product wordt gekozen en op de markt gebracht. Als we dat systeem in België zouden invoeren, dan zou onze sociale zekerheid 1,5 miljard euro besparen. Dat geld zou vooral kunnen dienen voor de terugbetaling van geneesmiddelen en de volledige terugbetaling van de consultaties bij huisartsen.

7. Stabiele jobs in de plaats van interims
Meer flexibiliteit? Nee bedankt!

Oranje-blauw is een gevaar voor de kwaliteit van onze jobs. Ze willen tijdelijk werk en uitzendarbeid veralgemenen. Vandaag al moet de helft van de jongeren beginnen met een tijdelijk contract en één op de vijf in een interimjob. België moet niet één groot uitzendkantoor worden. Iedereen moet een stabiele toekomst kunnen uitbouwen.

Hetzelfde geldt voor de werkroosters: 8 uur per dag, 38 uur per week moet de regel blijven, niet de uitzondering. We willen geen nieuwe wetten die de patroons toestaan overuren minder te betalen dan gewone uren.

8. Handen af van pensioenen en brugpensioenen, geen Generatiepact-bis

De regering-Verhofstadt legde ons het Generatiepact op. Oranje-blauw wil op die weg voortgaan en alle 50-plussers verplichten te werken tot 65 jaar (terwijl je vandaag in bepaalde gevallen op 60 jaar met pensioen kunt). Oranje-blauw wil ook de loopbaanberekening die recht geeft op een volledig pensioen verstrengen. Terwijl onze pensioenen al tot de laagste in Europa behoren.

Waarom langer werken als er 500.000 werklozen zijn? Ouderen hebben recht op een welverdiende rust, jongeren kunnen hun plaats innemen en zo aan een job geraken.

9. Neen aan de minimumdienst, behoud van het stakingsrecht

Oranje-blauw verdedigt een antisociale politiek, maar wil ook het recht op vrije meningsuiting beperken. Ze willen een systeem opleggen waarbij bepaalde werknemers die willen staken, verplicht worden te werken: de minimumdienst, vooral in de vervoersector. Dat is een rechtstreekse aanslag op het stakingsrecht dat in de Grondwet staat ingeschreven.

Bovendien is een minimumdienst tijdens de piekuren niet realiseerbaar, tenzij iedereen werkt…

10. Voor een sterke federale sociale zekerheid

Pensioenen, gezondheidszorg, werkloosheid, kinderbijslag: vroeg of laat heeft iedereen de sociale zekerheid nodig.

Dit systeem van solidariteit werd opgebouwd door de strijd van vorige generaties. Vandaag is de sociale zekerheid bedreigd. In zijn financiering. Door de commercialisering. En door de plannen voor een splitsing op regionale basis. In ons land loopt er een breuklijn tussen rijk en arm, niet tussen noord en zuid.

We verzetten ons tegen de splitsing van de sociale zekerheid, maar ook tegen de splitsing van de tewerkstellings- en loonpolitiek. We willen daarentegen een herfinanciering van de sociale zekerheid op nationaal niveau.

Weekblad van de Partij Van De Arbeid van België - PVDA | M. Lemonnierlaan 171, 1000 Brussel | 37ste jaargang nr. 46 [1681) van 5 december 2007

Test onze nieuwe formule uit en neem een gratis proefabonnement


Reageren?

Nog geen reacties ontvangen
Voeg hieronder uw mening toe

* - verplicht veld

*





*
*