|
|
Het was barkoud, die maandag avond 25 januari om 18u opzij van het Antwerpse Stadhuis. Aan het monument De Buildrager, ter ere van de havenarbeiders en hun rol in WOII. Op de voet van het beeld staat “Arbeid – Vrijheid”. Een altijd actueel standpunt. Ook en vooral voor de meest armen die deze maandagavond de maandelijkse actie Stop Armoede Nu voor 2010 opnieuw in gang schoten. Daartoe opgeroepen door basis- en middenveldorganisaties, de “sector”. Enkele tientallen waren ondanks het gure weer paraat en werden opgewarmd door soep. Het was een opnieuw ontmoeten van de “harde kern”.(Stop Amoede Nu!)
Deze manifestaties hebben telkens plaats voor de Gemeenteraadszitting. Ook militanten van de PVDA- groep “Rond de Grote Markt” van het District Antwerpen waren er bij. Ze werkten er met materiaal van de campagne rond de Miljonairs Taks. Een thema dat extreem sociaal uitgeslotenen van de Vierde Wereld en daklozen maar al te goed begrijpen. Haal het geld waar het zit…
Tijdens deze eerste actie van dit jaar werd muziek gemaakt en hoorden we toespraken. Het ACW heeft een centrale rol in Stop Armoede Nu. ACW-verantwoordelijke Jan Kint zei: “We zijn in 2008 met deze acties gestart omdat we vaststelden dat het woord armoede niet eens in het bestuursakkoord voorkwam. Onaanvaardbaar !” Is dat verbeterd ? Niet in het minst. Slechts een paar gemeenteraadsleden lieten zich even zien. Om dan naar de vertrouwde warme vergaderzaal te vluchten. Armoede blijft voor de Antwerpse politiek een vervelend item dat gecriminaliseerd wordt.
Ina Koeman is Dominee en woordvoerster van het Protestants Sociaal Centrum (PSC). Ze zei: “Mag ik in dit geval, in deze situatie AUB enig begrip vragen voor het feit dat werk vinden niet steeds gemakkelijk is… Lees ik toch niet in de krant dat ze mensen blijven schorsen omdat ze niet vlug genoeg werk vinden…Hoor ik nu dat men armen wil weren in Antwerpen-Noord. Dat asielzoekers zorgen voor “ontsporing van budgetten”. Dat daklozen niet welkom zijn in sociale woningen…” (Lees: "Leen Verbist discrimineert armen")
De sector, die van de armenorganisaties, is een kluwen met vele kleuren. Van af de niet gesubsidieerde basis met haar ervaringsdeskundige vrijwilligers die met kraakpanden werken tot de goed betaalde dames en heren die ver af staan van het leven zoals het is.(Neem eens een kijkje op de website van DAK) Die maandag avond vertegenwoordigde Ludo Hooremans deze laatste groep. Hij is voorzitter van het Europees platform van verenigingen waar armen het woord nemen. Tijdens de tweede helft van 2010 is België voorzitter van het Europees jaar van de armoede. Dat gaat om zeer veel geld. Niet voor de armen, maar voor grote middenveld organisaties die reeds jaren onderling om de poen vechten.
Ludo Hooremans is een hardwerkende brave mens. Alleen kan men zich al eens de vraag stellen op welke planeet de man woont. Ook hij sprak die koude maandag avond. Ook hij constateerde dat het oplossen van de armoede slechts achteruit gaat. En dan kwam de voorspelling van de voorzitter ! In 2020 is het armoedeprobleem in België van de baan ! Geliquideerd ! Was het de koude ? Was het een pint teveel ? Neen, het was de Ludo zoals we hem kennen als prototype van de “middenvelder” die al lang het contact met de realiteit verloor. Als hij dat al ooit had.
Dit fabeltje van “2020” als wonderjaar is typerend voor een sector die nu reeds zover is dat hij voorzichtige pasjes richting actie zet. Voorzichtig kritisch tegenover de stedelijke politiek, een gemeenteraad, een Schepencollege dat te laf is om met een serieuze delegatie de betogers tegemoet te treden. Wordt het na meer dan een jaar Stop Armoede Nu niet stilaan tijd om met de hele groep – een honderdtal of meer – tijdens de Raad het Stadhuis binnen te stappen ? En luid te laten horen welke rechten armen hebben, wat ze eisen. Dat lijkt me zinniger dan het wonderjaar “2020” te lanceren.
We kunnen het Ludo Hooremans voorspellen, dit decennium worden jaren van harde strijd met een enorme toename van de verpaupering die op de massale werkloosheid volgt. “Arbeid – Vrijheid”…Om die strijd te voeren is er behoefte aan werkelijk autonome armen organisaties. Burgemeester Patrick Janssens en C° trachten buren- en wijkcomités te controleren/manipuleren via o.a. “buurtwerkers” die deel uitmaken van de Stadsdienst “Samen Leven”, die eigenlijk een partner van de politie is, die het woord “regisseren” van Jan en alleman hoog in het vaandel voert. Ook armenorganisaties worden in het oog gehouden. Zoals door middel van “Samenlevingsopbouw” Antwerpen Stad, waar Ludo Hooremans programmaverantwoordelijke is.
Op hun site vinden we hoe ze “partners van het beleid” zijn en met welke middelen ze “streven naar participatie” aan dat beleid. Met een dergelijke mentaliteit ga je natuurlijk niet met honderd man/vrouw het Stadhuis bezetten tijdens een Gemeenteraad. Met een dergelijke mentaliteit wordt het Belgisch voorzitterschap van het Europees jaar tegen de armoede een farce. Het gaat om een in Vlaanderen nog altijd bestaand paternalisme. In tegenstelling met Brussel en Wallonië, waar de arbeidersstrijd en die van de armste een langere gemeenschappelijke traditie hebben.
Al gaat het traag, zeer traag, deelnemen aan de maandelijkse actie Stop Armoede Nu blijft noodzakelijk. De volgende raadszitting en dus de volgende samenscholing rond De Buildrager heeft plaats op maandag 1 maart om 18u. Het thema is dan: “De pletwals van de crisis”. Dat is als vaststelling al heel wat. Maar, welke alternatieven worden voorgesteld ? Hoe de armenorganisaties beter verbinden met de grote vakbonden in deze strijd ? De PVDA staat hier klaar met voorstellen voor de strijd. Met antwoorden op deze maatschappij waar het wilde kapitalisme heerst. Waar zowel werkende als niet werkende uitgebuit worden.
Stop Armoede Nu is een stapje vooruit inzake de tactiek van het actievoeren. Het is belangrijk deze brede beweging in stand te houden en nog te vergroten. Men is er op het Stadhuis nog te veel van overtuigd dat het wel allemaal zal koelen zonder blazen. “De pletwals van de crisis” zal ook de armste tot woede drijven. Ze zullen die pletwals willen stoppen. Ze zullen daarvoor bondgenoten vinden die géén “partners van het beleid” zijn. Ze zullen hun rechten in eigen hand nemen. Dat zal nodig zijn, naar 2020 toe.
Foto’s op Indymedia: Stop Armoede Nu staat terug aan het stadhuis