|
|
Zeer veel Belgen kennen die luxe niet. Normaal wonen wordt een luxe. Nochtans is een menswaardige huisvesting een basisrecht dat in de grondwet staat. Dat betekend dat de overheid voor huisvesting moet zorgen. En ze mag niet discrimineren.
Net nu in het hele land acties gevoerd worden voor het recht op betaalbaar wonen, haalt de Antwerpse Schepen van Wonen, Leen Verbist (sp.a) een brutaal discriminerend ideetje uit de kast. Antwerpenaren mét werk krijgen voorrang bij de toewijzing van een sociale woning !. Ze wil huurders om financiële redenen aantrekken, die de stijgend huurprijzen van gerenoveerde appartementen kunnen betalen en de kassa doen rinkelen. De sociale opdracht van de sociale huismaatschappijen vervaagt, ze begeven zich op “de markt”. Erik Van Leuven van Samenlevingsopbouw Antwerpen: “Huurders die meer inkomen hebben, betalen meer. Zo simpel is dat”.
Verbist begeeft zich op een glibberig pad. Een berucht pad in Antwerpen. Armoede staat gelijk aan overlast en stijgende criminaliteit volgens de politieke meerderheid. De Schepen van Wonen in “De Morgen” : “ Ach, ik wil helemaal niet gezegd hebben dat buurten niet meer leefbaar zijn als er enkel mensen met een uitkering wonen…” Wat wil ze dan wel gezegd hebben? Lees tussen de regels. “ Iedereen wil een leuke, veilige buurt om zijn kinderen te laten opgroeien. Iedereen heeft recht op een leefbaar woonklimaat”. Daar past de “visuele overlast” van mensen zonder voldoende inkomen niet bij. Daarom zet ze de werkenden en hen met een uitkering tegen elkaar op. Die met geld gaan voor.
Uit het PVDA standpunt: “ Sommige huurder betalen nu meer dan het dubbele van de vroegere huurprijs. Met de nieuwe huurprijsberekening 2009 (op basis van de marktwaarde op de private woningmarkt) staan er nog hogere huren aan te komen”.
Net nu Schepen Verbist haar plannetje ontvouwt, viel een brochure van het “Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racisme Bestrijding” in mijn bus. “Discriminatie op de huisvestingsmarkt”. Citaat: “Sommige bevolkingsgroepen zijn het slachtoffer van talloze stereotypen en vooroordelen op basis van bijvoorbeeld hun sociale status…” Een appartement weigeren aan iemand met een uitkering en een andere met een hoger inkomen laten voorgaan, is discriminerend. Zo simpel is dat, Verbist.