Postpamflet januari 2009 | "Wij willen een postwet die onze jobs beschermt."

Net voor haar ontslag bokste de regering Leterme nog een wetsontwerp in elkaar over een postwet die de postbedeling open stelt voor concurrentie. Het parlement moet zich daar nog over uitspreken.

Klik op de afbeeldingen om ze groter te zien!

Het ontwerp van de regering biedt nieuwe concurrenten (privébedrijven) de mogelijkheid om vanaf 2011 op de postmarkt actief te worden. Maar terwijl De Post een universele dienstverlening – vijf dagen per week post bestellen over het hele grondgebied – moeten verzekeren, krijgen de concurrenten uit de privé vijf jaar de tijd voor ze verplicht zijn om 80 % van het grondgebied te bestrijken. En ze krijgen twee jaar de tijd voor ze twee dagen per week post moeten bestellen. Dat wil zeggen dat ze kunnen profiteren van de meest rendabele marktsegmenten (de grote steden en dichtbevolkte gebieden) en hun distributie kunnen concentreren op één dag per week. Daar komt nog bij dat ze wel verplicht zijn om in hoofdzaak te werken met personeel in loondienst, maar “dat zegt nog niets over hun arbeidsvoorwaarden voor die loontrekkenden. Kijk maar naar het voorbeeld van Carrefour waar het personeel in één vestiging het moest stellen met tot 30% minder loon dan elders”, zegt Jef De Doncker van het ACOD.

Huidige postwet betekent:

Vrije concurrentie voor de privé, oneerlijke concurrentie voor De Post.

De Post blijft dus zitten met de minst rendabele stukken van de markt, aangezien ze verplicht is het hele grondgebied te bestrijken, vijf dagen per week.

Maar de match moet nog worden gespeeld. Het parlement behandelt het wetsontwerp van de regering vanaf februari. Het is dus nog mogelijk de druk op te voeren en af te dwingen dat iedereen dezelfde arbeidsvoorwaarden krijgt. Toch oefent Johnny Thijs, de grote baas van De Post, nu al druk uit op het personeel: “Nu de plannen vastliggen, moeten we dringend doorgaan met de moderniseringen en ons voorbereiden. Zoniet zullen de winsten van De Post wegsmelten als sneeuw voor de zon.” Maar waarom heeft de directie die winsten dan niet, als een goede huisvader, opzijgezet als financiële reserve? Waarom heeft ze die uitgedeeld aan de privéaandeelhouders en kende ze de leden van het directiecomité een loonsverhoging van 14 % toe?

Begin 2008 verdeelde De Post 60,8 miljoen euro aan dividenden onder de aandeelhouders, of 43 % meer dan in 2007. De helft (30,4 miljoen euro) ging naar de privéaandeelhouders, CVC en de Deense Post, wat overeenkomt met 10 % rendement op het door hen geïnvesteerde kapitaal (300 miljoen euro). De postmannen realiseren samen een omzet van 2,2 miljard euro.

5000 jobs weg tegen 2012

In tijden van economische crisis neemt deze regering een maatregel die 5000 jobs vernie-tigd. Nu er stemmen opgaan om jobs te creëren, om de economie weer vlot te krijgen, is het echt niet het moment om duizenden overheidsbanen te schrappen.

Het postpersoneel wordt gevraagd de buikriem aan te halen en het verlies van jobs te aanvaarden om de toekomst van De Post veilig te stellen. In de regeringsnota is er sprake van een vermindering van 32.000 jobs nu, naar 27.000 in 2012. Het transport van de poststukken zal men bijvoorbeeld aan zelfstandigen in onder-aanneming kunnen geven. Op dit ogenblik stelt de “transportsector” van De Post honderden voltijdse chauffeurs tewerk. Wat zal er van hen worden als De Post dat werk in onderaanneming geeft?

Al honderd jaar worden de werknemers in de privé met concurrentie gechanteerd: als je dit offer niet aanvaardt, doet de concurrentie ons de das om en gaan we failliet. De openstelling van de postmarkt in 2011 dient als voorwendsel om grenzeloze offers te vragen. Maar nu er stemmen opgaan om jobs te creëren om de economie weer vlot te krijgen, is het echt niet het moment om duizenden overheidsbanen te schrappen. Het gaat om de toekomst van de jongeren en van al wie een gezin te onderhouden heeft! In het relanceplan van de regering is er sprake van “het garanderen van de tewerkstelling” om de economie te doen heropleven. Wel, dat de staat het goede voorbeeld geeft bij De Post, waarvan zij nog altijd meerderheidsaandeelhouder is.

Het Zweedse model

Van Quickenborne (Open VLD) zoekt zijn mosterd in het Zweeds model. Hij wil de over-heidstoelage voor de universele dienstverlening drastisch verminderen.

In Zweden zijn de tarieven voor de grote be-drijven gedaald met 50%, terwijl de prijs voor postzegels voor particulieren verdubbeld is. In Zweden zijn er geen postkantoren meer, enkel nog postpunten zonder financiële diensten.

Het Finse model

In Finland heeft men de privé verplicht aan dezelfde voorwaarden te werken als de openbare post:

• Vijf dagen per week postbedeling over het ganse grondgebied, tegen dezelfde loonsvoorwaarden als bij De Post.

• Geen beroep doen op zelfstandigen of postbestellers met minderwaardig statuut.

• Financiële bijdrage voor de universele dienstverlening in de postkantoren.

Gevolg: geen enkel privébedrijf heeft het gewaagd de concurrentie aan te gaan met De Finse Post. Zij behoudt alzo het monopolie.

Wij willen een bescherming van onze jobs

*   Een postwet die onze jobs beschermt.
*   Geen geo-route 3, die jobs vernietigt.
*   Geen systeem van postbestellers.
*   Koopkrachtverhoging en eerlijke nachtvergoeding.
*   Nationaliseren van de Bank van De Post.
*   Stop de afbouw van postkantoren.

•  download het Postpamflet januari 2009
  

Info & contact:

Tel: 02/504.01.35

www.PVDA.be