Het is al van 1984 geleden dat de vakbonden van Monsanto nog een serieuze actie voerden. Dat het gemeenschappelijk vakbondsfront, bestaande uit LBC-ACV, BBTK-AC en ACLVB, hier nu met zo'n 150 arbeiders en bedienden postvatten om druk uit te oefenen tijdens de onderhandelingen, zegt genoeg. Nog harder werken met weeral minder volk zien ze op Monsanto niet zitten.
Tijdens de actie heb ik gesprekken met Jef Cornelis, delegee BBTK-AC, Ronny Beck, LBC, Gilbert Van Broeckhoven, ACLVB en Herman Van Hunskerken, hoofddelegee ABVV:
“Op 22/4/2010 werd aangekondigd dat Flexys Solutia, afdeling sulphenamide, dicht moet. Er was aangekondigd dat er 130 man moest vertrekken, we hebben dit nu al naar 116 kunnen terugbrengen. Maar ook dat cijfer is nog veel te hoog. Tenslotte gaat het op de bedreigde afdeling maar over 38 arbeiders, 11 bedienden en 10 kaders, in totaal 59 man. Voeg daar dan nog een aantal man bij die uit de logistieke diensten kunnen verdwijnen, en je komt op 70. De anderen moeten ook weg puur uit kostenbesparingen en wistbejag. Dit is enorm veel.”
Vandaag zijn we nog braaf, maar misschien volgen er nog acties. We willen de druk bij de baas opvoeren.
Al de mensen die zijn komen opdagen voor de actie, komen de nachtshift af, moeten straks nog de late gaan doen of hebben vakantie. De solidariteit tussen zowel arbeiders, bedienden als kaders is enorm groot. Het is trouwens voor het eerst dat de kaders deelnemen aan de onderhandelingen, een uniek feit. Voor een staking vinden de actievoerders het nog wat vroeg, maar dat kan veranderen als de onderhandelingen niet voldoende opleveren: “Vandaag zijn we nog braaf, maar misschien volgen er nog acties. We willen de druk bij de baas opvoeren.”
“Vandaag is de 2e moment van onderhandelingen. De baas wil de mensen op brugpensioen sturen, terwijl het patronaat steeds zegt dat men het brugpensioen moet afschaffen. Maar ja, als het hun goed uitkomt, is alles toegestaan. We gaan vandaag over de werkverdeling praten. In alle afdelingen is er onderbezetting, waardoor de werkdruk en de fouten stijgen. Sommigen moeten 3 jobs doen en dat is onmogelijk om dat op een veilige manier te doen. Bovendien zijn er werknemers die eventueel terug in shift moeten gaan werken, terwijl zij enkele jaren geleden zijn overgestapt naar de dag om familiale redenen.
Op maandag is er ook beslist om het CPBW te schorsen, aangezien we niet meer veilig kunnen werken. Men spreekt van ‘veiligheidsminimum bezetting’, maar die kan niet geleverd worden. De laatste 3 jaar kan men hier zelfs niet meer van spreken.”