Interview met initiatiefnemers "Voor het behoud van de Sociale Zekerheid"

Twee Antwerpse syndicalisten organiseren vanavond, 24 oktober, de informatie en debatavond "Splitsing Sociale Zekeheid. In wiens Belang?". Ze namen een tijd geleden het initiatief om via nieuwsbrieven en pamfletten duidelijk te maken dat de gewone man niets te winnen heeft bij een splitsing van de sociale zekerheid. We spraken met Serge Seret en Sven Naessens, allebei dertiger, ABVV-militant en werkend in de Antwerpse chemie en petrochemie.

Serge Seret en Sven Naessens aan Metropolis. Ze deelden hier, gesteund door PVDA, LSP, LBC, ABVV en een heleboel symphatisanten flyers uit om het door hun georganiseerde debat op 24 oktober te promoten.

Jullie actie loopt al verschillende maanden. Hoe kwamen jullie op het idee?

Sven Naessens:
Het idee is eigenlijk ontstaan tijdens onze vormingsdagen binnen de algemene centrale. Daar hebben wij toen, met nog enkele andere delegees, ook een debatavond georganiseerd waarop federaal secretaris Werner Van Heetvelde werd uitgenodigd. Dat was zo goed verlopen dat het ons wel duidelijk werd dat het echt mogelijk is om vanuit de basis met een breder initiatief te starten. Dat initiatief kwam er dus onder de naam “voor het behoud van de sociale zekerheid”. 

Serge Seret:
In het debat kwam ook naar voor dat vele mensen nog verbolgen waren over de afloop van het generatiepact en ook over hoe het IPA (InterProfessioneel Akkoord, nvdr) tot stand gekomen was alsmede de inhoud. Ook de splitsing in de metaal baarde velen zorgen.

Eigenlijk vond iedereen dat er te weinig inspraak was vanuit de basis.

We besloten dat we niet bij de pakken moesten gaan zitten maar dat het tijd was voor een initiatief vanuit de basis. We waren toen al erg bezorgd over het thema sociale zekerheid dat toen alleen nog maar in saaie partijnota’s van de grote Vlaamse partijen te lezen was of in kleine krantenartikels. In elk politiek discour van CD&V tot SP-A en alle andere grote partijen pleitte men al voor een verregaande hervorming van de RVA en splitsing van delen van de sociale zekerheid.

En hoe werkten jullie dat uit?

Sven Naessens:
De start was alles behalve makkelijk. We hebben verschillende pogingen ondernomen om iets van de grond te krijgen maar de eigenlijke start was April. Toen hebben wij een info brochure gemaakt over de sociale zekerheid en de gevolgen van een opsplitsing ervan. Deze brochure hebben we dan verstuurd naar een mail bestand dat we hadden gemaakt bestaande uit adressen van alle secretarissen uit al de vakbewegingen. En zo is het beginnen groeien. 

Serge Seret:
We hebben toen een eerste bescheiden succes behaald binnen onze vakbond met op 1 mei in samenwerking met onze secretaris Bruno Verlaeckt een spandoek “nee tegen de splitsing van de sociale zekerheid” te laten maken door AC-Antwerpen-Waasland. Die werd op de 1 mei stoet in Antwerpen heel positief onthaald. En leverde ook mooie plaatjes op natuurlijk.

1 Mei was ook, en dat is veel belangrijker, onze start van de mailcampagne met een inleidende brief om het initiatief uit te leggen, en de eerste van de 10 pamfletten die in begrijpbare taal dieper inging op de verschillende aspecten van de sociale zekerheid en het absurdisme deze te splitsen.

Merkten jullie dat er ook andere mensen zich binnen de vakbond zorgen begonnen te maken?

Sven Naessens:
Het blijft een rare situatie. We kregen heel veel steun vanuit de vakbond en erbuiten maar toch is het precies niet voor iedereen even makkelijk om een standpunt in te nemen. Mensen die zelf in het verleden hadden opgeroepen om iets te doen uit naam van de sociale zekerheid bleken nu ineens niet te antwoorden. Maar er waren er natuurlijk ook een hoop die zich terecht zorgen maakten. 

Serge Seret:
Er is inderdaad veel steun maar soms is het toch wat dubbel men kijkt soms naar elkaar om in actie te schieten. Ook mogen we niet blind zijn dat er mensen in onze organisatie zijn die niet weigerachtig staan tegenover een verdere splitsing in zowel het tewerkstellingsbeleid als  de sociale zekerheid en dat ook aan Waalse kant. Maar het standpunt dat ingenomen is door het ABVV en het ACV is duidelijk, geen verder stappen in deze materies die de solidariteit tussen arm en rijk, jong en oud zouden doen afbreken. Er daar zijn wij heel blij om. 

Werden jullie al uitgenodigd om binnen de vakbond jullie standpunt uit te gaan leggen?

Serge Seret:
Er zij al enkele secretarissen geweest die gevraagd hebben om een toelichting te komen geven op hun vakcommissie over ons initiatief en het thema de sociale zekerheid. Wij hebben dan een PPT (PowerPointPresentatie, nvdr) over de sociale zekerheid ineen gestoken. Die is opgebouwd uit verschillende delen. In het eerste deel gaat het dan vooral over het ontstaan van de sociale zekerheid  omdat ik merk dat vele mensen eigenlijk niet goed meer beseffen welke strijd er al geleverd is voor ONZE sociale zekerheid en dat dat altijd al een gezamenlijke strijd is geweest van werknemers tegen werkgevers en geen strijd tussen Vlamingen en Walen. 

Sven Naessens:
Mijn deel in de presentatie bestaat uit het schetsen van de gevaren die er wel degelijk zijn. Is het niet nu dan is het voor binnen onafzienbare tijd. In een maatschappij waar alles draait om geld en macht zal ook onze sociale zekerheid zwaar onder vuur te komen liggen. Nog zwaarder als nu. 

Welke vragen krijgen jullie het meest te horen?

Serge Seret:
De meeste zijn in de eerste plaats verbaasd over de ontstaansgeschiedenis en welke offers er zijn gebeurd onder de werkende klasse. Maar de monden vallen pas echt open als men ziet wat een privé ziekteverzekering kost in Amerika voor een modaal gezin.

Daar worden dan ook veel vragen over gesteld. Ook over de financiering zijn er veel mensen die toch verbaasd zijn hoe dat ineen steekt en daar heeft men dan ook vragen over.

Vooral de uitstap van het patronaat in de bijdrage aan de sociale zekerheid is toch iets dat bij de meeste blijft hangen.
 

Krijgen jullie soms ook tegenwerpingen van collega’s syndicalisten?

Sven Naessens:

Dat niet echt, al zijn er wel die willen weten waarover het eigenlijk allemaal gaat. We moeten ze al eens duidelijk maken dat het ons echt te doen is om de solidariteit voor de sociale zekerheid en dat wij ons niet uitspreken over taalgrenzen en andere Brussel-Halle-Vilvoordes. 

Serge Seret:
Inderdaad zeggen we dat het niet is om de monarchie in stand te houden maar dat het ons gaat om het sociale weefsel dat België ook is. Maar eigenlijk hebben we vooral warme reacties gehad van onze collega’s syndicalisten. 

Hoe leeft dit debat op de vloer?

Serge Seret:
Laten we eerlijk wezen: het is op de vloer niet de gemakkelijkste discussie om te voeren. Na alle prietpraat in de media (en dat blijft maar duren) beginnen mensen ook echt te geloven als men ze zegt dat ze elke 2 jaar een nieuwe auto zullen krijgen als we splitsen, men die auto ook effectief voor de deur zal komen zetten. Dat is misschien wel kort door de bocht maar dat is wel het niveau waar sommige politici (zijn het eigenlijk nog sommige) mee afkomen. Wat wij altijd proberen duidelijk te maken in zulke discussies is dat dit in de eerste plaats niet klopt. Ze zijn niet zo groot (trouwens de transfers zijn er uit behoefte, niet uit profitariaat) en in de tweede plaats dat diegene die hen die verhaaltjes vertellen ook niet het beste met hun voor hebben. 

Sven Naessens:
Het zal pas echt beginnen leven als de vakbonden hun verantwoordelijkheid hierin beginnen op te nemen. Eigenlijk is de vraag al lang niet meer het behoud van de sociale zekerheid maar eerder het uitbreiden ervan. Als je ziet naar de situaties van gehandicapten en invaliden. Ouderen worden al aan hun lot overgelaten, remgelden die alsmaar stijgen en afbetalingsplannen  die meer en meer hun intrede doen dan is het hoog tijd dat er wordt gereageerd. Mensen informeren en voorzien van argumentatie, dat zou de start moeten zijn. 

Serge Seret:
Wat Sven zegt is meer dan terecht, de sociale zekerheid dient de dag van vandaag al lang niet meer waar ze voor is opgericht. Dat was namelijk voorzien in een vervangingsinkomen als men daar behoefte aan had. Nu is het voor sommige net genoeg om de lippen boven water te houden, voor sommige jammer genoeg (net) niet. 

Op 24 oktober organiseren jullie een info-avond “Splitsing Sociale Zekerheid, In wiens belang?” met topmensen van de twee grote bonden en Wallonië-kenner Guido Fonteyn. Wat willen jullie met deze avond bereiken?

Sven Naessens:
Wij hopen een duidelijk signaal te kunnen geven naar de vakbonden dat het wel degelijk leeft op de vloer en dat informatie dringend nodig is. Uiteindelijk hopen we dat de info avond ook gaat plaatsvinden in alle andere provincies en dat er dan gereageerd kan worden. Hierover hebben we trouwens van bij de start al een alternatief actieplan in gedachten. 

Serge Seret:
In de eerste plaats moet dit een avond zijn waar men als gewone werknemer militant of delegee naar toe kan komen en op een begrijpbare manier wordt uitgelegd wat de gevaren zijn als men de sociale zekerheid begint te splitsen. In de tweede plaats zou dit een signaal moeten zijn  dat ieder zijn eigen verantwoordelijkheid kan nemen in deze materie zowel mensen met een uitvoerend mandaat als mensen aan de basis zoals wij. De behoefte aan informatie over de toekomstige problemen voor onze werknemers is nog steeds zeer groot. Wij hopen dan ook dat er zulke informatievergaderingen worden gestart in heel het land. Wij zijn er van overtuigd dat men in de vakbonden ook deze noodzaak onderkent en verdere initiatieven organiseert en ondersteunt. 

Jullie werken ook mee  aan het initiatief voor de petitie Red de Solidariteit. Ondertussen tekenden al meer dan 65.000 mensen. Wat is het belang van deze petitie?
 

Serge Seret en Sven Naessens:
In de eerste plaats geeft het mensen de kans om zich uit te spreken voor een warme samenleving die het wel de moeite vind om voor elkaar klaar te staan en solidair te zijn. Die er wel voor te vinden is om alle kinderen in België gelijke kansen te bieden. Die geen tegenstelling ziet tussen Vlaming of Waal maar des te meer tussen arm en rijk en dit over de taalgrenzen heen. De beste bescherming voor de hardwerkende Vlaming en Waal is de solidariteit tussen alle Belgen.

Ze laat tevens zien dat er nog genoeg mensen zijn die solidair willen zijn met de zwakkeren in de samenleving. Dat er nog mensen zijn die willen strijden tegen het principe van verdeel en heers en dat er toch nog licht is in de duisternis.

En om af te sluiten zeggen wij altijd: Als men in het idee stapt van den Alexander “alles voor mij en niks voor een ander” zou men ooit wel eens de andere kunnen zijn!