Hoboken :: Een nieuwe thuis voor Geneeskunde voor het Volk

In Hoboken combineerden we de afgelopen maanden twee grote campagnes: verkiezingen en verbouwingen. Nu de verkiezingen achter de rug zijn, zitten we in de laatste rechte lijn naar de verhuis van onze dokterspraktijk.

Het oude gebouw aan de Oudestraat was te klein geworden voor de tien huisartsen, één acupuncturist, negen andere vaste medewerkers en tien vaste vrijwilligers van de groepspraktijk van Geneeskunde voor het Volk in Hoboken. Er was nood aan een moderner en vooral ruimer gebouw. Dat werd gevonden in de Cdt. Weynsstraat. Na een grondige renovatie moet het gebouw binnen een goeie week eindelijk klaar zijn om een flink uit de kluiten gewassen groepspraktijk te huisvesten. De verhuis is gepland voor het weekend van 27 en 28 juni.

Kom mee verhuizen: Neem contact op met de praktijk: 03/828.02.43 of mail naar: sim.dereymaeker@gvhv.be

Het huis wordt zowel een gezondheidscentrum als een actiecentrum. Actie, in de eerste plaats voor een degelijke en toegankelijke gezondheidszorg. Onze acties rond het kiwimodel voor goedkopere geneesmiddelen zorgden bijvoorbeeld al voor prijsdalingen.

Daarnaast willen we ook dokteren aan de ziekmakende factoren in de maatschappij, op het werk, in het milieu,… In onze nieuwe praktijk komt er een apart actiesecretariaat in samenwerking met de plaatselijke PVDA-werking. Van hieruit kunnen we gemakkelijker onze campagnes ondersteunen, zoals de bodemsanering in de wijk Moretusburg, of het gezondheidsproject van Dr. Elly in de Filipijnen. Ons centrum zal ook een sterkere uitvalsbasis zijn van onze verkozenen in de districtraad. Zij ijveren voor socialer beleid in district en stad. Voor meer en betere sociale woningen, voor het behoud van onze groene parkjes, tegen de geldverslindende prestigeprojecten, zoals de Lange Wapperbrug,...

Vrijwilligers: zij maken van het huis een thuis

Het werk van vrijwilligers is voor een praktijk als de onze een soort vierde dimensie. Ik weet niet goed hoe ik dat kan beschrijven zonder helemaal emotioneel te worden. De nu nog lege kale ruimte vult zich al met warmte als ik denk aan de bergen werk die zoveel mensen er de afgelopen maanden hebben verzet.

Zo heb je Andries en Marie-Josée, allebei gepensioneerd. Ze zijn al zeven maanden onafgebroken op post in het weekend: zaterdag én zondag. Marie-Josée kwam eigenlijk met Andries mee. “Ik kan alleen een beetje poetsen,” maakte ze ons wijs. Maar ze heeft zichzelf al onmisbaar gemaakt. Ze zet de koffie, doet de afwas, houdt het geïmproviseerde keukentje proper, heeft al kilo’s steenpuin en stof geruimd, lampen gewassen, gordijnen gesorteerd,… te veel om op te noemen.

Eddy, Jules en Marc zijn dan weer stille “weekwerkers”. Ze duiken geruisloos op in de week, verzetten een boel werk, en trekken zich onzichtbaar terug.

In het begin van de werken moest er 900 m2 vast tapijt verwijderd worden. We bakten er niks van. Zuchten, vloeken en frustratie: hoe moet dat hier ooit klaar geraken? Toen kwamen twee Ahmeds, Mohammed en Sadiq: ze kapten er liters water over, sneden het tapijt in repen van 10 cm en sleurden het met spierkracht van de vloer. Klus geklaard.

Of Astrid en Marc. Ze gaven zich op om eens een zaterdag te helpen. Sindsdien hebben ze zowat een abonnement. Fijne werkers, zowel op menselijk als op technisch vlak. Echt een aanwinst.

Geen snottebellen!

Mounir had zich ook opgegeven om te werken. Hij kwam toen we de betonnen plafonds gingen imprigneren. “En die chauffages, wanneer beginnen jullie die te verven?” vroeg hij. We twijfelden nog hoe we eraan zouden beginnen: slissen, ontstoffen, schilderen,… “Ik heb thuis een verfpistool,” zei Mounir, “ik kom het volgend weekend wel fiksen.”

En Piet, hij is 91 jaar, doet de tuin op zijn tempo. Elke dag een metertje opkuisen. Fons is echt niet gezond genoeg om puin te scheppen en trappen te lopen. Toch wou hij iets doen. Op een dag misten we eigenlijk één man om de katrol te bedienen om al het puin van boven naar beneden te takelen. Eén telefoontje was genoeg om Fons een hele dag te doen takelen.

En Swa: “Roep me maar als je begint te schilderen, dat is mijn stiel.” Sinds enkele weken zijn we zover, maar Swa had gezegd dat hij niet veel tijd had. ’s Avonds een paar uurtjes. Ik denk dat hij er elke dag is. Hij houdt onze “amateurschilders” nauwlettend in de gaten of ze geen “snottebellen” achterlaten, geeft schitterend advies voor het bewaren van gebruikte borstels en schildert tien keer beter en sneller dan wij die dachten dat we het ook konden.

Elke werkdag zorgt Najat, onze onthaalmedewerkster, voor heerlijke gerechten. Een heel lijstje van verwennerijen heeft ze al aangelegd. Vlaams, Spaans, Marokkaans, Kosovaars, Grieks, Italiaans… alle soorten gerechten zijn er al gepasseerd.

Het zal misschien niet helemaal af zijn als we gaan verhuizen, maar het wordt zeker een warme thuis voor en van hen allemaal.

Steun de nieuwe praktijk: koop een stoel!

We willen ons huis gezellig, modern en functioneel inrichten. Voor de aankoop van oerdegelijk en mooi meubilair durven we steun vragen bij onze patiënten en sympathisanten. In totaal zoeken we 75.000 euro. Net als in de Antwerpse Zoo, kun je peter of meter worden van een stoel (50 euro) of een tafel (100 euro). Dat dit concept aanslaat zien we aan het bedrag dat we sinds september ophaalden: vandaag staat de teller al op 52.000 euro. Bedragen vanaf 500 euro gaan naar een “liftaandeel”: de moderne glazen lift middenin het gebouw staat er al te pronken. Steungevers vanaf 500 euro krijgen ook het origineel en genummerd kunstwerk “De Opstand” van beeldhouwer Lebuïn D’Haese. Jouw gulle en zeer gewaardeerde bijdrage kan je storten op rek. nr.: 035-6209948-49 (MB)

Ook Molenbeek en Marcinelle verhuizen

Niet alleen in Hoboken wordt er verhuisd, ook de groepspraktijken van Molenbeek en van Marcinelle bij Charleroi hebben verhuisplannen. In Molenbeek is de verhuis naar een gebouw in het centrum van de gemeente gepland voor januari 2010. De zeven personeelsleden zouden dan tevens het gezelschap krijgen van een voltijds verpleegkundige. In Marcinelle beginnen ze er in september van dit jaar al aan. Daar werd een nieuw onderkomen gevonden voor de 18 medewerkers in een oud herenhuis dat dichter bij het centrum gelegen is en qua oppervlakte dubbel zo groot is als de huidige praktijk.