Besprekingen Sectoraal Akkoord 2008-2013 in Antwerpen opgestart
Dit alles is een gevolg van de eenzijdige beslissing van het stadsbestuur om de middagpauze niet langer als werktijd te tellen en een wijziging door te voeren in de verlofregeling en uurroosters. Ook financieel leveren mensen in op vergoedingen en toelagen.
Het personeel heeft zich dan ook hevig verzet tegen deze plannen.
Het politieke bestuur legde echter alle bezwaren naast zich neer, liet de gemeenteraad de arbeidstijden goedkeuren, zelfs zonder wettelijk vereist protocol van de vakbonden.
De strategie voor de strijd verschilden van vakbond tot vakbond.
Toch vonden de bonden zich in een gemeenschappelijke eis: zij eisten samen compensaties voor de inleveringen.
Onder het personeel hoor je vaak dat de betaalde middagpauze in het verleden werd toegekend, toen er geen geld was voor opslag. Als dit recht wordt teruggeschroefd, moet het loonverlies hiervoor gecompenseerd worden. Dit raamt men op minstens 6%.
Schepen Van Peel wilde niets weten van een compensatie voor de betaalde middagpauze, maar gaf ruimte binnen de besprekingen voor het nieuwe Sectoraal Akkoord 2008-2013 om toch iets te geven. Ondertussen zit het personeel nog steeds op z’n honger.
Op 1 april zijn de officiële onderhandelingen dan toch gestart. Aan een aantal eisen probeert men vorm te geven. Er is sprake van 2% ‘functioneringspremie’, een bedrijfskribbe, …
Maar in ruil wil het stadbestuur vijf jaar sociale vrede, zoals in het raamakkoord is ingeschreven. Het ACV zegt in een pamflet deze vraag voor sociale vrede ‘vanzelfsprekend’ te vinden.
Maar is het dat in de huidige context?
Voor koopkracht voorziet het Sectoraal Akkoord vanaf 2010 maar 100 euro verhoging van de eindejaarspremie. Wat is 100 euro nog waard in 2011, 2012…
De crisis heeft ook aangetoond hoe snel een situatie kan keren.
Het stadsbestuur mag de vakbonden geen vijf jaar met handen en voeten kan binden aan een sociale vrede. Niemand weet wat er nog op ons afkomt.
De vrijheid moet blijven bestaan om op te komen voor de rechten van het personeel en ervoor te strijden. Er is geen enkele garantie dat het stadsbestuur nu plots zijn personeel beter gaat behandelen!