Gommaire en de Miljonairstaks

Gommaire wordt dit jaar 84 jaar, en met de regelmaat van de klok komt hij op de praktijk van GVHV zijn ingevulde kaartjes afgeven van de miljonairstaks, die hij de vorige dagen heeft opgehaald.

00

Gommaire, jij blijft kaartjes binnenbrengen, hoe doe je dat !?

Ik heb altijd een pak kaartjes bij én – heel belangrijk – een pen.  Je moet vriendelijk zijn voor de mensen en moppen vertellen. Ik vraag dan beleefd of ze willen tekenen. Ik zeg erbij dat het geen verplichting is, maar dat ze me er een plezier mee doen. Oudere mensen tekenen maar zien op tegen het invullen van hun naam en adres. Ik doe dat dan in hun plaats.

Aan wie vraag je het dan zoal ?

In mijn eigen kring, met kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen. Dan de geburen. Ik woon in een grote woonblok van sociale huisvesting, bijna heel de blok heeft getekend. Maar in de blok naast ons, blijk ik een “concurrent” te hebben, die zelf ook handtekeningen ophaalt. Goed, hè!? Bij het wegbrengen van het huisvuil, aan de vuilcontainers spreek ik de mensen ook aan. In de wachtzaal bij de mensen naast wie ik zit, durf ik het ook al eens vragen. Bv. gisteren moest ik een hoorapparaat gaan halen, bij Lapeyre, ook daar heb ik de mensen aangesproken en laten tekenen. Ik heb 70 jaar geturnd in 3 turnkringen, en mensen die ik daar nog van tegenkom, spreek ik aan. Ik feliciteer ze dat ze nu in de fanclub zijn. “en ge doet ermee wat ge wilt”.

Wat is je totaalscore op het ogenblik ?

Ik denk iets van een 62 kaartjes. Maar ik ga terugkomen als ik er 100 heb.  

Heb je ook negatieve reacties gehad ?

“Er komt allemaal niets van”, zeggen sommigen.  Maar die mensen heb ik kunnen overtuigen.. Wie niets doet, kan niet winnen. Er moet toch één partij zijn die zich ermee bezig houdt, zeg ik dan.

Heb je nog een tip voor de mensen ?

Blijven lachen, ook al heb je miserie. Om te lachen heb je maar 8 spieren nodig. Voor een zure smoel zijn dat er 23.