Gevangenispersoneel in actie: zin of onzin?

Graag reageren wij op de persberichten van ACV-OD waarin zij de syndicale acties van ACOD – VSOA zinloos noemen en waarin uittredend minister van Justitie De Clercq deze actie een politieke staking noemde.

Ondanks dat de minister al van begin dit jaar met een personeelsplan diende op de proppen te komen heeft het geduurd tot eind april voor dit daadwerkelijk gebeurde. De hele tijd hebben ACOD, VSOA en ja, ook ACV-OD aangedrongen op klaarheid in dit dossier. Dit alles zonder het personeel te vragen hiervoor in actie te komen, net omdat wij vinden dat voor iets essentieels als een personeelsplan personeel niet zou moeten staken.

Acties voorlopig opgeschort. Intussen heeft de minister van justitie toch toegezegd in een overleg in de week van 31 mei 2010. ACOD-VSOA schort daarom de acties voorlopig op.

Jammer genoeg heeft deze minister het personeelsplan voor zich uit blijven schuiven tot hij wist dat zijn bestuursperiode ten einde was om dan cijfers te overhandigen waarvan hij reeds vorig jaar wist dat die door de vakbonden niet aanvaard zouden worden, begrijpe wie kan !!

Samengevat gaat het hierom: Ondanks alle bijkomende activiteiten voor gedetineerden, waarbij alles draait om dit in alle veiligheid te kunnen laten doorgaan, mits extra bewaking of toezicht, werden in totaal 160 personeelsleden uit de kaders weggetrokken. Dit ondanks de nu reeds 400.000 dagen achterstallige verlof, rust en recuperatie die er nu al bestaan. Indien een personeelslid verlof vraagt, wordt het om de haverklap ingetrokken.

Begrijpe wie kan: in het nieuwe arbeidsreglement is iedereen verplicht om zijn verlofkaart 2010 op te souperen tegen mei 2011, of de openstaande dagen worden verbeurd verklaard!

Waarom willen ACOD en VSOA dan toch dat deze minister tot een overeenkomst wordt aangezet via syndicale acties ??

Omdat dit de enige manier is om ervoor te zorgen dat nog dit jaar personeel aangeworven wordt en in dienst treedt om die kaders aan te vullen die het meest te lijden krijgen onder de asociale maatregelen die de huidige minister genomen heeft om zijn politieke vel te redden. Als de voorgestelde kaders aanvaard zouden worden, dan zal op basis van die kaders de behoeftepeiling gemaakt worden waarop men zich zal baseren om uit het lopende examen mensen aan te werven en in opleiding te sturen vanaf september.

Als het herbekijken en onderhandelen van het personeelsplan doorgeschoven wordt naar de volgende minister van justitie, wie kan nu dan al voorspellen hoe lang het zal duren vooraleer een regeerakkoord opgesteld is en er een minister van justitie bekend is om mee te onderhandelen ?? Blijkbaar is het voor ACV-OD zo klaar als een klontje dat er snel een volgende minister van justitie zal zijn om mee te onderhandelen. ACOD en VSOA hebben minder vertrouwen in deze kwestie en willen om die reden dat de huidige minister van justitie zijn losse eindjes afwerkt.

Vergis u niet, als er eerst een nieuwe regering dient te zijn vooraleer onderhandeld kan worden over het personeelsplan, dan zal er geen personeel bij komen voor het einde van het jaar en zal de huidige minister geslaagd zijn in zijn asociale plan om te besparen op personeel en tegelijkertijd celcapaciteit en activiteiten uit te breiden.

De huidige staat van immobilisme is enkel mogelijk door de herhaalde en halsstarrige weigering van ACV-OD om deel te nemen aan syndicale acties die gericht zijn tegen de asociale politiek van de huidige minister. Als er één syndicale organisatie een politiek statement maakt door zijn rol in deze syndicale acties, dan is het de ACV-OD top, dat deze christendemocraat een hand boven het hoofd houdt door de syndicale kracht van het penitentiaire personeel te verdelen en alzo te breken.

Wat opmerkelijk is aan de houding van ACV-OD in dit verhaal is dat zij in verschillende inrichtingen die zouden moeten inleveren wél stakingsaanzeggingen heeft ingediend. Blijkbaar is ACV-OD van mening dat het principe van de solidariteit niet opgaat wat het personeelsplan betreft en moeten hun lokale leden hun plan trekken en eerder rekenen op de bijval van hun collega’s van ACOD en VSOA dan op collega’s van ACV-OD in andere inrichtingen. Je zou je bijna afvragen hoe het komt dat ACV-OD naar die lokale leden het signaal geeft dat hun ongenoegen en stakingsaanzegging de minister wel tot onderhandelen zal aanzetten.

En dan de hamvraag: Heeft er iemand enig idee hoeveel het werkelijke kostenplaatje voor Tilburg bedraagt?

In plaats van de vooropgestelde 90 miljoen euro op 3 jaar, is het kostenplaatje reeds gestegen tot 100 miljoen euro.

Dit zonder de transporten mee te tellen. Zo’n 930 euro voor een ritje heen – en – terug met 14 gedetineerden.

Indien België beslist om 50 gedetineerden meer, dan de voorziene 500, naar Tilburg te plaatsen (en dit plan is reëel) dan heeft België contractueel vastgelegd om 212.000 euro per maand bij te tellen, om TE VOORZIEN IN EXTRA NEDERLANDS BEWAKINGSPERSONEEL, na de verkiezingen van 13 juni!