Fotoreport :: Duizenden vieren 120ste 1mei in Antwerpen

De eerste druppels lieten op zich wachten tot het einde van de stoet. Het was dan ook een aangenaam weerzien voor velen op de Antwerpse 1 meiviering. Met centraal in de babbels: het onbegrip voor de regering en de komende verkiezingen en de bezorgdheid voor de toekomst.

00

Caroline Copers van het Vlaams ABVV startte de dag met een toespraak. Ze benadrukte dat het ABVV ongerust is over de politieke toestand, tegen de achtergrond van een financiële, economische en politieke crisis. “In een periode dat de werkloosheid zo hard aan het stijgen is moeten er betere sociale uitkeringen en hogere pensioenen komen. Het zijn niet de werklozen, zieken of gepensioneerden die de oorzaak zijn van de crisis. Wat de communaitaire problemen betreft, die moeten opgelost worden, maar dat gebeurt niet met slogans.” Ze somde ook de dossiers op die volgens haar echt belangrijk zijn: verhoogde pensioenen, aanpak van de jeugdwerkloosheid en de armoede, een versterkte overheid. Ze vroeg ook vijf minuten politieke moed om de notionele intrest af te schaffen. “Schaf de notionele intrest af, die kost ons elk jaar 4 miljard euro”. Opbrengsten die kunnen dienen voor een “eco-solidair banenplan”.

Na de verkiezingsspeech van Caroline Gennez (SP.a) met als rode draad de opdracht aan ieder om het vertrouwen in de politiek en de toekomst te herstellen, kwam de bonte stoet op gang. Met veel volk dat het socialisme een warm hart toedraagt. Met het ABVV-metaal op kop, gevolgd door de andere centrales. Met harmonieën, fanfares en turnkringen.

De aanwezigheid van de vele PVDA-militanten bleef niet onopgemerkt. Zeker niet toen de stoet voorbijstapte aan het grote spandoek voor de Miljonairstaks, waar enkele duur uitgedoste miljonairs zich verzameld hadden om zich met een mini-betoging te verzetten tegen een dreigende vermogensbelasting. Met lekkerbekkende slogans à la “Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken”, “Belast, belast het syndicaat, geeft het geld aan het patronaat”. En bordjes “Geen gezeik, wij blijven rijk”, “Nog een belasting? Ik betaal al 5%”, “Speculaas NEE, speculeren JA” of “Herverdeling = diefstal” riep de Partij van de Aandeelhouders de mensen op geen fan te worden van de miljonairstaks. Tevergeefs, want de fankaartjes liepen nog sneller binnen.

De PVDA maakte ook van de gelegenheid gebruik om peters op te halen om te kunnen deelnemen aan de verkiezingen. Bijna iedereen wilde onmiddellijk tekenen. Mensen verschrikken als ze horen dat de PVDA 10.000 handtekeningen moet ophalen op geen twee weken tijd om kieslijsten te kunnen indienen en te kunnen opkomen. Eén van de eerste mensen die we 's morgens aanspraken met de vraag om te tekenen, toonde ostentatief de binnenkant van zijn vest, waar 3 rode neuzen in zaten (de publiekstrekker van 1 mei 2009). “Natuurlijk teken ik. En ik heb mijn rode neuzen al bij.”

Peter Mertens (PVDA): “Nu werk maken van een sociaal noodplan”

Wat is de boodschap van de PVDA op deze 1 mei?

Peter Mertens. Als je met de meeste mensen van de vakbond praat, dan vallen er 2 dingen op. Niemand is bezig met het politieke circus dat zich afspeelt en niemand begrijpt dat de regering tot deze verkiezingen is gekomen. Dat is gewoon waanzin. Waar is iedereen dan wel mee bezig? Dat is de schrik om werk te hebben en te houden, om een job te vinden voor zijn kinderen.

Voor mij staat deze 1 mei in het teken van een echt sociaal noodplan dat er moet komen. Er moet niet links en rechts iets gebeuren. Er moet geherinvesteerd worden in openbare tewerkstelling, er moet werk gemaakt worden van hogere pensioenen en werkloosheidsuitkeringen.

Wij merken dat ook met de voorstellen van de PVDA: er is heel veel steun voor het wetsvoorstel AB-inbev, om winstgevende bedrijven te verbieden om mensen te ontslaan. En toen de spandoek van de miljonairstaks aan de tribune aan het stadhuis voorbijkwam werd er geapplaudisseerd, dat zegt genoeg.

De komende verkiezingen staan tegen de achtergrond van de crisis. Als het gaat over extremisme van de markt, over de 20 miljard die de banken toegestoken kregen, dan wordt er niet over gesproken. Het is dan ook heel jammer dat SP.a voorzitster Caroline Gennez zich vandaag opnieuw niet heeft uitgesproken om te zeggen: wij gaan ervoor zorgen dat de rekening van de banken geen tweede keer gepresenteerd wordt aan de mensen. Dat ze niet zegt: “Wij gaan de crisis niet betalen.”

Veel mensen zijn nu bang zijn voor een ruk naar rechts. Die schrik is terecht. Het resultaat is immers voorgeprogrammeerd. Als je op 40 dagen naar verkiezingen gaat en een communautair hetze voert, dan weet je wat je gaat krijgen. En het zijn diegenen die er de stekker uit hebben getrokken die daar de verantwoordelijkheid voor dragen.

We krijgen dus voorgeprogrammeerde verkiezingen met een voorgeprogrammeerde uitslag. Een ruk naar rechts kan je alleen maar kenteren als er een signaal komt dat er werk wordt gemaakt van een echt sociaal noodplan en als er opnieuw sociale actie komt. Met de PVDA zullen we de eis voor een noodplan en acties met al onze leden ondersteunen.