|
|
De delegees van Belgian Refining Corporation (BRC) willen niets minder dan de reïntegratie van hun ontslagen collega’s. Daarvoor kunnen ze alle steun gebruiken. De meeste actievoerders werken zelf in de petrol, maar er zijn ook heel wat vakbondsmensen uit andere sectoren. Allemaal zijn ze gealarmeerd door de agressieve manoeuvres van de BRC-directie tegen het recht op actievoeren en de bescherming van vakbondsafgevaardigden.
Yves De Vos, vakbondsafgevaardigde BBTK en CPBW-lid voor de bedienden BRC:
Het ontslag van drie collega’s is een regelrechte aanslag op de vakbondswerking in ons bedrijf. De enige mogelijkheid om dit terug te draaien is mobiliseren voor hun reïntegratie. De directie is deze keer echt haar boekske te buiten gegaan. Hun houding tijdens de cao-onderhandelingen was al onaanvaardbaar. Daarom waren we ook acties aan het voeren. Dan denk je dat er een zekere tolerantie zou bestaan vanuit de directie. Maar niet hier. Drie mensen op straat. En het bedrijf betaalt gewoon de ontslagvergoeding uit. Hen van zware fouten beschuldigen konden ze toch niet. Het ligt wel in de lijn van deze directie tegenover vakbonden en sociaal overleg. Dat sociaal overleg ligt hier trouwens meer plat dan wat anders. Wij hopen natuurlijk dat de politiek en de overheid bedrijven aanpakt die dergelijke feiten plegen, maar eerlijk gezegd verwacht ik niets uit die hoek.
Wim Zeuwts en collega LBC-delegees van Esso-Antwerpen:
Het is gewoon crimineel wat hier gebeurd. De BRC-directie moet niet weten van democratie. Mensen worden verkozen door hun collega’s in bedrijven om hen te vertegenwoordigen tegenover de werkgever in het overleg. Daarom worden ze ook beschermd. Omdat die mensen hun nek uitgestoken hebben, worden ze nu getrakteerd op repressie. Drie mensen op straat en nog anderen een week geschorst. Ze worden ontslagen omwille van futiliteiten, omwille van een ludieke actie. De banden van iemands auto afhalen, dat doe je gewoonlijk bij een trouw, om te lachen. Het zijn gewoon drogredenen om met mensen af te rekenen. BRC zegt dat ze niet langer passen in het profiel, in de ethiek van het bedrijf. Zo kunnen ze dus iedereen ontslaan hé. Delegees worden tegenwoordig wel goed beschermd, maar het zou beter kunnen. Waarom geen verplichte reïntegratie zoals in Frankrijk?
Het politieke klimaat wordt rechtser en rechtser en de patroons arroganter en agressiever. Ze willen hier Amerikaanse toestanden binnenbrengen. Het wordt hoe langer hoe moeilijker om akkoorden af te sluiten. In het verleden was wat druk zetten meer dan genoeg. Dat lukt tegenwoordig niet meer. Maar we geven niet op. Enkel door te strijden, kunnen we iets veranderen.
Sven Naessens, ABVV-afgevaardigde Total
Dit is de zwaarste aanval die je kunt bedenken op de vakbond. Maar we leggen er ons niet bij neer. Juridisch kan er weinig ondernomen worden, hoewel de redenen van het ontslag geen steek houden. Maar mobiliseren kunnen we des te meer. Deze actie is pas een eerste prik. En er zijn manieren om ze pijn te doen. We zijn aan het bekijken om schepen die bestemd zijn voor BRC niet toe te laten om over te laden. Hetzelfde hebben we ook gevraagd aan onze Nederlandse collega’s van FNV zodat BRC ook vanuit Rotterdam wordt drooggelegd. Ook de transportvakbond BTB is gecontacteerd om te vragen aan kapiteins solidair te zijn met de 3 van BRC. Er is veel solidariteit onder de werknemers bij Total. Er is hier 80 man aanwezig. Dat zegt genoeg hé.
Deze situatie maakt het verdere verloop van de sectoronderhandelingen alleen maar moeilijker. De volgende vergadering vindt plaats op 22 september. We moeten dus al overzomeren. Ondertussen gaan onze acties verder.
Boudewijn Jongenelen, ACV-afgevaardigde Total
We zijn natuurlijk solidair met de werknemers van BRC. Dit is een heel zware aanval. Het recht op actievoeren wordt hiermee beknot. Dit overstijgt ook de petroleumsector. BRC moet deze mensen terug opnemen. Deze mobilisatie is een eerste aanzet. Volgende week is er hier een nationale actie. Het ABVV roept nationaal op. Ook in ACV, in het verbond Antwerpen wordt er opgeroepen.
Het lijkt alsof de werkgevers in de petroleumsector het onderhandelen verleerd zijn. Ze willen dat niet meer. En ze voelen zich gesterkt door een rechts klimaat in België en Europa. Tussen de werkgevers onderling botert het ook niet. Ze kunnen niet op één lijn geraken, geen compromis sluiten. De patroon van BRC is een van de harde lijn. Deze situatie zal als een zwaard boven de verdere onderhandelingen hangen.
Kris Van Dael, ABVV-afgevaardigde, Total
Het is een schande. Aan de hand van drogredenen beperkt men het recht op actievoeren tijdens cao-onderhandelingen. We hebben hier te maken met een zeer arrogant patronaat. Ze reageren buiten proportie. De vakbonden hadden het altijd al moeilijk om te overleggen met de directie. Dit zet de sectoronderhandelingen nog extra onder druk. Het is echt een slag in het gezicht.
Gisteren hebben we het personeel op Total ingelicht over de feiten. Er was veel volk aanwezig op de vergadering. Er is veel solidariteit. Men voelt aan dat de werkgevers een voorbeeld willen stellen. En dat we daar stevig op moeten reageren.
Het is van belang syndicaal zeer breed te mobiliseren. De mensen van BRC te ondersteunen. Dit is een zaak die de petrol overstijgt. Er bestaat allerlei wetgeving rond de bescherming van delegees, maar je ziet dat grote bedrijven zich daar niets van aantrekken en die gewoon omzeilen. Voor zoiets hebben ze hopen geld, maar voor het personeel kan er natuurlijk niets van af. Het zijn bijna sociale verkiezingen. Dus staan de delegees in de solden.