|
|
Als 's morgens ook de postbodes toekomen, zijn deze ook niet te spreken over de koude temperaturen in de grote zaal. Zij kunnen zich niet eens opwarmen vooraleer zij straks op ronde vertrekken waar zij de vrieskou moeten trotseren.
Ook op dag 2 komt de nachtploeg toe in een koud gebouw. Het woord actie valt en de gemoederen raken verhit. Iedereen vindt dat deze situatie niet kan, maar staken zien sommigen ook niet zitten in deze drukke kerstperiode. Er zou teveel post blijven liggen, hetgeen de werkdruk achteraf enorm zou opdrijven. Het werk wordt hervat, maar de discusies blijven gaande.
Ook bij de postbodes die 's morgens toekomen, begint de verontwaardiging te groeien.
Voor een delegee van het ACOD is de maat vol. Er volgt een telefoontje naar de postmeester en naar de vakbond. De postmeester zegt dat hij reeds 2 dagen aan het proberen is om het probleem op te lossen, maar dat het niet blijkt te lukken. De vakbondssecretaris belooft persoonlijk met de nachtploeg te komen spreken.
's Avonds, dezelfde situatie. De temperatuur stijgt niet boven de 15 graden, hetgeen volgens de arbeidswetgeving te koud is voor dit soort werk (minimum 18 tot 20°). De temperaturen zullen de komende dagen blijven zakken, want de winter doet zijn intrede.
De postmeester en de sectorsecretaris van het ACOD, Jef Michielsen, komen toe op het kantoor.
De postmeester geeft eerst toelichting bij de situatie: De bevoegde technici van de post hebben vastgesteld dat de ketels totaal versleten zijn en niet meer te repareren. De zonemanager zet de postmeester onder druk dat hij de zaak moet oplossen, maar de postmeester verdedigt zich dat hij 'toch geen technieker is'. Er worden hier duidelijk paraplus opengetrokken.
Dan neemt de ACOD- secretaris het woord. Hij zegt dat deze situatie echt niet kan. Alle acties van het personeel zullen gedekt worden door de vakbond.
Sommigen willen meteen het werk neerleggen, anderen willen in deze periode het werk niet laten opstapelen.
Jef Michielsen kan beide standpunten begrijpen. 'Was dit een fabriek', zegt hij 'dan drukte ik nu op de rode knop en lag de band stil. Maar de post is geen fabriek en het werk zal blijven toestromen. Langs de andere kant is dit een situatie die echt niet kan en een sterk signaal nodig heeft.'
Er wordt onderling afgesproken dat men de post nog 1 dag uitstel geeft. Jef Michielsen neemt zijn gsm en belt een hoge sectormanager van de post uit z'n bed, het is half één 's nachts. In niet mis te verstane bewoordingen zegt hij de man waar het op staat: 'Morgen is het hier warm, of er is geen post! Die mensen staan al 3 nachten in de kou te werken!'
Men krijgt ook te horen dat het contract met de onderhoudsfirma is afgelopen en de nieuwe firma pas volgend jaar instaat voor het onderhoud. Voor het personeel is het duidelijk: 'Weer besparingsmaatregelen'.
Als de nachtsorteerders de volgende dag toekomen op kantoor is het er lekker warm. Buiten op de loskade heeft men een enorme instalatie gezet van 3 containers. 2 buizen ter grote van een deur blazen via de portiersingang warme lucht de werkruimte in.
Zo zie je maar dat, als het personeel op tafel slaat, er veel kan bewegen. Laat dit een les zijn voor het aanpakken van andere problemen waarmee wij binnen de post geconfronteerd worden.
Met dank aan de vastberaden delegee en de vakbondssecretaris.
De rode bode
(naam en adres op de redactie bekend)