|
|
Beste vrienden en kameraden,
Ik ga mijn beginnen met de nieuwjaarstoespraak van iemand anders. Dat is veel gemakkelijker. Een bevlogen toespraak die precies een week geleden werd uitgesproken. Ik begin bij het begin. En ik citeer letterlijk:
“Ten eerste: weg met de Anarchisten
Ten tweede: Stop de Regeldiarree
Ten derde: Leve de Ondernemers!
Mevrouwen, mijne Heren, u mag kiezen met welk van de drie items ik begin (handopsteking), nummer 1, 2 of 3 ? Als het u een troost moge wezen, ge zult ze alle drie moeten aanhoren.”
Voilà. Dat is nog eens een begin van een toespraak, zie. De toespraak vond plaats, precies één week geleden dus, in de gebouwen van Tabaknatie. Op de nieuwjaarsreceptie van Voka Antwerpen-Waasland. Jawel. Van de respectabele groep ondernemers. Diezelfde mensen die de maandag nadien luid in de pers riepen dat ze “meer respect” verdienen.
Laten we beginnen. Bij het begin: “weg met de anarchisten.” Ik lees voor:
“Onder het mom van inspraak hebben we een duizend-koppig, dom en onverslaanbaar monster gecreëerd. Dom ja, dat durf ik hier te stellen: de mensen die we betrekken in het beslissingsproces... zijn in de meeste gevallen NIET geïnformeerd. (…)
Kom opnieuw tot leiderschap. De beleidsmakers moeten terug het heft in handen nemen en leiden in plaats van zich te laten misleiden. Stop de waanzin van de volksdemocratie en anarchie en begin weer ZELF te besturen!”
“Stop de waanzin van de volksdemocratie”, “want het volk is dom”, dat is de nieuwjaarsboodschap van Voka Antwerpen-Waasland voor 2010.
En zeggen, dat ik eigenlijk gewoon wou beginnen met iedereen een gezond en voorspoedig 2010 toe te wensen.
Maar ik weet wel waar het om gaat. Het gaat om de overwinning van de Antwerpenaren in het referendum tegen de Lange Wapper.
Het doet hen pijn, beste kameraden, het doet hen pijn.
Niet alleen dat het project van de betonlobby niet doorgaat. Dat ook natuurlijk.
Maar zij hebben vooral schrik dat dit het begin van een nieuwe lente zou zijn. Waar de mensen inspraak eisen, zich verenigen en opkomen voor hun rechten.
Vechten voor je rechten, dat noemen zij anarchie.
Als dat anarchie is, dan ben ik blij dat de grootste anarchisten – ze zullen het niet graag horen – de vzw Ademloos en stRaten generaal vandaag hier de prijs van “Franken Teut 2009” hebben gewonnen.
We waren met 35.000 daarstraks in Brussel. Ondanks de regen. Op de trein vraagt een vakbondsmilitant mij “welke mier heeft eigenlijk in het gat van die patroons gebeten?”
Ja, welke mier was dat? Het is de mier van inspraak. De mier van strijd. De mier van solidariteit. Dat noemen zij “volksdemocratie”, dat noemen zij “een monster”. Want laten we daar niet dom over doen, er gaan nog ontslagen komen. Nog veel. Wellicht nog 70.000. Zij hebben schrik van het voorbeeld van Ademloos en StRaten Generaal. Zij hebben schik van het voorbeeld van die van Bayer. Zij hebben schrik van het voorbeeld van die van AB InBev.
Zij hebben liever dat de mensen alles slikken, alles aanvaarden en braafjes ja-knikken. Dat noemen zij “orde”, en als de mensen dat niet doen, noemen zij dat “anarchie”.
Wij zijn geen volk van jaknikkers. Wij kunnen ons inspireren op de overwinningen van stRaten Generaal, van die van Bayer, van die van AB InBev. Dat is 2010 voor ons. Wie vecht kan winnen. En daarom zijn we ook bijzonder blij dat de vakbondsmensen van Opel Antwerpen hier vanavond bij ons zijn.
Het tweede punt uit de nieuwjaarstoespraak van Voka Antwerpen-Waasland luidt: “stop de regeldiarree”. Ik citeer opnieuw:“het afschaffen van regeltjes moet een sport worden, zet de bijl erin!” Dat zegt u misschien niets. Het gaat niet om de regeltjes die het leven van de kleine man lastig maken. Het gaat om de grote regelgeving. Wie de film “Capitalism, a love story” van Michael Moore heeft gezien, een absolute aanrader trouwens, weet dat. Op een bepaald moment laat Moore een foto zien van bankiers die met een kettingzaag staan boven een stapel een stapel papier. Een stapel regelgeving. De kettingzaag er in. De-regulering. Alle controle op de banken en financiële markten afschaffen. Geen pottenkijkers. Laat ons speculeren.
En wat is er dan gebeurd? Toen alle controle was verdwenen, hebben de cowboys van het kapitalisme met ons spaargeld en met onze pensioenen op de beurs gespeeld. Poker gespeeld met ons geld. En toen alles vergokt was, zijn ze met uitgestreken gezicht bij de overheid komen aankloppen. Wij willen 20 miljard euro van de belastingbetaler. Nu. We zijn nog geen jaar later. En het is weer van dat. Hetzelfde liberaal extremisme dat ons naar de crisis heeft geleid.
Maar zij willen nog meer. Ook de regels die nog een zekere bescherming tegen ontslag bieden, moeten afgebouwd worden. Dat hebben ze maandag met 11 samen aan tafel geëist. Alle patroonsorganisaties samen. Het is crisis, en dus moet het makkelijker worden om bedienden op straat te zetten.
Beste vrienden, en kameraden. Het moet niet gemakkelijker worden om mensen te ontslaan. De arbeid moet juist beter beschermd worden.
De PVDA eist de invoering van een wet-AB Inbev. Naar analogie van de wet-Renault. Een wet die rendabele bedrijven verbiedt om af te danken.
Daar moeten ook strenge straffen op staan. Bedrijven die deze wet niet naleven, moeten alle staatssteun, belastingvoordelen en verminderingen van sociale bijdragen onmiddellijk teruggeven. Dat is ons voorstel.
De toespraak van Voka eindigt met de rubriek: “Leve de ondernemers” Ik citeer het slot van de toespraak: “Een ondernemer moet vooruit, er is geen sociaal vangnet (of hangmat) voor ondernemers. (…) Ondernemerschap is het zout der aarde… ga ervoor in 2010, Leve de Ondernemers !”
De sociale zekerheid, “een sociale hangmat.” Zeg dat eens tegen de één op drie alleenstaande vrouwen die het met minder dan 830 euro per maand moeten rondkomen. Tegen al die mensen die hun ziektekosten niet meer kunnen betalen.
Er is maar één hangmat. En dat is de fiscale hangmat van hen die extraverte bonussen ontvangen, riante dividenden binnenrijven en daarboven nog allerlei fiscale cadeaus ontvangen. Dat is een heel hangmatsalon. Het hangmatsalon van de graaicultuur.
En dan is er ook nog het misprijzen waarmee zij spreken. Heb je gehoord wat Pieter Timmermans van het VBO aan het journaal vertelde? Hij zei letterlijk: “de werklozen moeten onmiddellijk bij de kraag worden gevat.” Ze spreken niet over Dutroux. Ze spreken over mensen die net hun baan zijn verloren.
Denkt er echt iemand dat we 800.000 werklozen aan het werk gaan helpen door hen op te jagen, of ‘bij de kraag te vatten’?
De slachtoffers de schuld geven, creëert geen banen.
We hebben een activeringsbeleid nodig. Inderdaad. Om de grote vermogens te activeren. België telt het hoogste procent miljonairs van heel de Europese Unie. Het is een belastingparadijs voor de grote fortuinen.
Activeer de grote vermogens om nieuwe publieke tewerkstelling te creëren.
In de welzijnssector, in het onderwijs, in de kinderopvang, in de bouw van sociale woningen, in de bejaardenzorg, en in de isolatie van woningen. Dat is de eis van de Miljonairstaks.
Daarom beste vrienden en kameraden, wens ik jullie, wens ik de 35.000 betogers van Brussel vanmorgen, en de 3,4 miljoen werknemersgezinnen in ons land voor 2010:
1. Meer bescherming van arbeid, onder meer door een wet-AB InBev
2. Meer jobs, onder meer door de Miljonairstaks
3. En vooral, meer volksdemocratie: opdat 2010 het jaar mag worden van de mobilisatie, van de inspraak en van de solidariteit.
Op de PVDA kan je rekenen. Laat ons werken! En laat ons nu vooral een glas drinken.