|
|
Eerst de koffiekoeken opgehaald bij mijn bakker en een affichette achtergelaten als dank voor zijn gebaar: 25 koffiekoeken aan verminderde prijs voor de stakers van Carrefour. Met zijn vijven komen we in de regen aan bij het piket aan de GB van linker-oever. De GB wordt versierd met enkele mooie zelfgemaakte spandoeken en affiches. Onder een grote paraplu onze uitleg gedaan. Dat we als PVDA alle piketten in België proberen te bezoeken en dat we koffiekoeken en cake bij hebben om onze solidariteit te betuigen. We delen onze affichette rond waar er al onmiddellijk een aan de rolluik van de winkel wordt vast gekleefd. De zes vrouwen vertellen: “deze winkel gaat dicht, we vreesden het al langer want ze maakt geen winst. We zijn met 29. Door de jaren heen zijn we goede vriendinnen geworden, ook al foeteren we wel op elkaar als we aflossing vragen aan de kassa en die komt er niet. We weten al lang dat deze winkel geen winst maakt, daarom hebben we nooit versterking gevraagd maar heel de winkel met onze eigen krachten draaiende gehouden. Maar ook het management heeft steken laten vallen. Zo voorzagen ze voor onze winkel een pak eendenpaté terwijl iedereen ziet dat ons cliënteel dat niet koopt. Voor ons is er geen uitweg. We kunnen niet in een andere Carrefour winkel terecht. We hebben al veel steun gekregen van onze klanten. Dat doet deugd. Er zijn er zelfs die met een petitie gestart zijn. Ook op facebook. De klanten doen ook graag een babbel met ons. Sommigen komen tot 5 keer per dag langs om te klagen en zo. Dat is niet altijd plezant maar je bent dan toch content dat je die mensen wat hebt kunnen helpen. Als deze supermarkt dicht gaat is er niets gelijkaardigs meer op Linkeroever. Dan moet men zich verplaatsen naar de andere kant van de Schelde. Onze petitie voor de wet Inbev wordt zonder veel vragen direct getekend. Na een half uur in de regen besluiten we om naar onze volgende stop te gaan: Carrefour in Burcht.
Daar zijn ze beter gesteld. Het piket heeft zich teruggetrokken onder een afdak aan de ingang van de Brico, omdat vlakbij zich de personeelsingang van Carrefour bevindt. Sommigen zijn al van vijf uur op post. Enkel de plaatselijke chef is binnen gegaan. Ook hier een hartelijke ontvangst; onze koffie en koffiekoeken worden gesmaakt. Ik vertel hen dat mijn bakker een 'prijsje' heeft gemaakt voor de koffiekoeken omdat het was voor de Carrefourpiketten. Dat vonden ze geweldig. Ik geraak aan de babbel met een van de vrouwen. Ze vindt het fantastisch dat wij hen een bezoek brengen. Het is ten slotte ook vrije tijd van ons en ieder heeft toch zijn gezin. Ze vindt dat de mensen aan de top van Carrefour grote egoisten zijn en dat je solidariteit enkel vindt onder de werkmensen. Zij is 58 jaar en vertelt dat ze, eenmaal op vervroegd pensioen, niet bij de pakken wilt blijven zitten maar vrijwilligerswerk gaat doen. Ik zeg haar dat ze dan bij de PVDA moet komen. Onze partij draait ook bijna volledig op vrijwilligers. Ik geef haar het boekje “links voor de raap”. De dokters van GVHV kende ze al maar ze wist niet dat dat van de PVDA was. Aan het piket ook twee secretarissen van het LBC. Deze winkel wordt niet bedreigd. Ze zitten wel heel erg in met het personeel van GB Linkeroever. Ook hier vindt men het niet kunnen dat Carrefour afdankt en tegelijkertijd winst maakt: veel handtekeningen dus voor onze wet Inbev. We lezen het gemeenschappellijk vakbondspamflet. Er staat in: “in tegenstelling tot wat Carerfour aankondigt, is het voortbestaan van het ganse bedrijf in gevaar. Men is de bruid aan het opsmukken alvorens deze geheel of volledig door te verkopen”. We stellen hier vragen over. Carrefour heeft al in Zwitserland en Portugal een gelijkaardige werkwijze gevolgd. Eerst wat verlieslatende winkels sluiten, om dan beter de rest te kunnen verkopen. Ze zijn alleen geïnteresseerd in landen waarin ze marktleider zijn. Ze gaan nu beginnen in ondermeer Servië en Albanië. Na een gezamenlijke groepsfoto en een uitgebreide bedanking gaan we naar onze volgende halte.
Aan de GB van de Lange Lozanastraat persen we de laatste koffie uit onze thermos en de zak met koffiekoeken gaat ook rond. Hier moeten we bescherming zoeken tegen de regen onder de paraplus. Eén van de aanwezige vrouwen had een vrije dag maar was toch af gekomen samen met haar twee lagere-school-kinderen. Twee vrouwen hebben zich naast elkaar genesteld in hun tuinstoeltje en een vakbondsvlag doet dienst als solidair dekentje. Deze winkel moet in 'franchise' gaan volgens het saneringsplan van de directie. Een van de aanwezigen legt uit wat dat betekent: afgedankt worden en dan misschien terug aangenomen worden onder slechtere voorwaarden en met een tijdelijk contract. We laten een cake achter voor hun vier-uurtje.
Eindpunt: GB-Groenplaats. Het is uiteindelijk gestopt met regenen maar hier zitten ze toch droog: In de kelderverdieping van het shopping center. Ze hebben zich goed geinstalleerd met tuinstoeltjes en een tapijtje. De laatste koffiekoeken gaan eraan. Een vrouw zegt vastberaden:
Er is een voorstel dat we onze extra CAO vakantiedagen zouden laten vallen en dus terug van 28 naar 20 verlofdagen zouden gaan. Ik ben er onmiddellijk voor als we dan iedereen aan het werk kunnen houden. Ik wil verlof inleveren om een andere winkel open te houden, maar niet om de winsten van die mannen te verhogen.
Als we ons afscheid aankondigen krijgen we nog een hartelijk applaus.