DVC Sint-Jozef organiseert protest voor meer personeel in gehandicaptenzorg

Met enkele honderden kwamen ze op 18 mei samen in het Antwerpse Park Spoor Noord, om te protesteren, het personeel, sympathisanten en de gebruikers van DVC Sint-Jozef op de Antwerpse Luchtbal. Want, zeg nu eerlijk, “Zijn we al niet lang genoeg bij de neus genomen?”

De roep naar veel meer jobs bij DVC Sint Jozef, een centrum voor mensen met een motorische of verstandelijke handicap in Antwerpen, is groot. Het personeelstekort heeft een lange geschiedenis. Al in 1983 werd er bespaard in de gehandicaptenzorg door een personeelsstop in te voeren. Na stakingen en acties sloot de sector in 2011 een akkoord met de Vlaamse regering en er kwamen weer enkele medewerkers bij. Maar de gevolgen van de personeelsstop zijn nog steeds pijnlijk voelbaar.

Zo mist DVC Sint-Jozef minstens 40 personeelsleden om de gebruikers de zorg te geven waar ze recht op hebben en die ze verdienen. Amper tijd om 's morgens iedereen op tijd uit bed te halen, te wassen en eten te geven. Over het geheel van de sector gaat het over een tekort van 1.700 mensen. Ondertussen is de werkdruk zeer hoog en is het moeilijk om de kwaliteit van werk te garanderen die nodig is. De gebruikers van het dagverzorgingscentrum en hun familie gaven concrete getuigenissen over het permanente tekort, dat het vaak onmogelijk maakt om iets meer te doen dan het strikt noodzakelijke.

Het personeel, de gebruikers en hun sympathisanten verdienen alle steun in hun eis voor meer personeel, dat nodig is voor betere werkomstandigheden en meer kwalitatieve zorg. Want "genoeg is genoeg"!

Personeel en gebruikers van Sint-Jozef vertellen

“Er is al lang een personeelstekort binnen alle centra van Sint-Jozef. We zijn het allemaal beu. Het is schandalig dat net in onze sector, waar mensen de zorg zo hard nodig hebben, er geen geld kan worden gevonden voor extra personeel. Onze directeur gaf ons vandaag verlof zodat we erbij konden zijn.” vertelt Karin, die uit Gent afzakte om de actie in Antwerpen te steunen.

Ook Rudy beaamt dat er al lang een personeelstekort is: “Jaren geleden hebben we  al eens actie gevoerd. We hebben toen gestaakt, 4-5 maanden lang. Toen heeft de regering een kleine toegift gedaan en kregen we 500 man extra personeel, terwijl we wel met een tekort van 3000 mensen zitten. Ze zeggen steeds dat er geen geld is, maar ze willen gewoon niet investeren in onze sector. Dat is een keuze die ze maken.”

Voor Siham, logistiek medewerker, is dit dagelijks voelbaar. “Ik breng de kindjes van en naar de klas, naar hun therapie, naar andere activiteiten…. We zijn met 2 mensen voor die taak, vaak is het echt sleuren met rolstoelen en moeten we ons continu haasten en op en af lopen om alles geregeld te krijgen. We praten hier op het werk vaak over, organiseren acties.”

PVDA: investeren in de zorg is perfect mogelijk

Geen geld, klagen de regeringen. Maar voor deze sociale diensten die zo belangrijk zijn, zijn er alvast vier bronnen waar ze geld kunnen vinden om te investeren:

  1. Voer het kiwimodel in. Via openbare aanbesteding kan de overheid kiezen voor het goedkoopste medicament. Medicamenten worden goedkoper voor patiënten, en het levert een besparing op van meer dan 1 miljard euro.
  2. Bespaar op de hoge lonen van de specialisten. Geneeskunde voor het Volk berekende dat er jaarlijks 2 miljard euro bespaard kan worden als alle specialisten het salaris van een universiteitsprofessor zouden krijgen. Nu verdient een groot deel van de specialisten ruim twee maal zoveel.
  3. Voer de miljonairstaks in. De 1% rijksten van de bevolking bezitten samen een fortuin van 420 miljard euro. Een belasting van 1% op vermogens boven de 1 miljoen euro brengt 8 miljard euro op. Een deel van de inkomsten kan naar de non-profit gaan.
  4. Bespaar op het militair budget.