PVDA vraagt ontslag schepen Duchateau (N-VA) voor privatiseringsdebacle sociaal werk

Interpellatie Peter Mertens, gemeenteraad 27 maart 2017

Precies een jaar geleden lanceerde schepen Duchateau (N-VA) een “nieuw idee”: het vermarkten van het sociaal werk. Eigenlijk niet nieuw, want men was ons in Nederland en Groot-Brittannië al voor gegaan. Daar mislukte het. Maar in Antwerpen zou het wel lukken.

We zijn nu precies een jaar later. Een jaar van onzekerheid, een jaar van geknoei, een jaar van amateurisme en een jaar van wanbeheer.

Vorig jaar in december werd de projectoproep voor inloopcentrum De Vaart, daklozenwerking, geschorst. Ik ben toen opnieuw hier op de gemeenteraad tussengekomen. Om op te roepen om lessen te trekken, en om ook de stedelijke procedures voor projectoproepen voor sociaal werk te schrappen.

Niets daarvan, de schepen moest en zou doorzetten. Men liet de projectoproepen van de stad lopen, men liet organisaties intekenen, en uiteindelijk ook projecten toewijzen. Nadat we opnieuw klacht hadden ingediend bij de provinciegouverneur trok het college de lopende projectoproepen uiteindelijk toch in, op 10 maart. Dat om geen schrosing van de gouverneur opgelegd te krijgen.  En daarmee is de chaos compleet.

Honderden en honderden sociaal werkers en gebruikers van het sociaal werk leven vandaag in complete onzekerheid. Gaat hun project door? Of niet? Het is onmogelijk om nog op lange termijn te plannen. Men organiseert de onzekerheid. Verschillende sociaal werkers werken al meer dan een half jaar in het ongewisse, tijdens hun opzegperiode. Andere zijn al weg. En zouden dan nu moeten terug moeten komen. Mensen staan in opzeg, er is interne reorganisatie, er heerst complete onduidelijkheid over de toekomst.

Dit is geen uitschuiver. De onzekerheid die u organiseert is een gevolg van de vermarkting, en wij hebben daar van bij het begin voor gewaarschuwd. Niet één keer, niet twee keer, niet drie keer. Neen, dit is de vijfde keer. Met de vermarkting moeten de meest kwetsbaren elke 3 jaar opnieuw een vertrouwensband opbouwen met de hulpverleners. En ook voor de hulverleners zelf is er geen zekerheid: projecten en contracten worden tijdelijk, er zijn contracten met “ontbindende voorwaarden”, men speelt de middenveldorganisaties tegen elkaar uit, en ga zo maar door.

De vermarkting is nu een jaar aan de gang. Hoeveel tijd heeft dit nu gekost? Hoeveel energie? Hoeveel geld is er naar heel dit proces gegaan? Dit heeft echt niets te maken met eerstelijnswerk, dit heeft ook echt niets te maken met dienstverlening.

Bovendien bewijzen alle middenveldorganisaties dat ze én over de nodige kwaliteit én over de nodige expertise beschikken. Natuurlijk mogen en moeten er kwaliteitsnormen worden opgelegd. Natuurlijk mag men als stad voorwaarden opleggen. Maar er is zelfs geen bevraging geweest van de organisaties. En ook niet van de gebruikers. Men kan niet buiten het gevoel dat men het kritische middenveld monddood wil maken, in plaats van de kwaliteit en expertise te waarderen. Er is maar één oplossing voor deze chaos: stop de vermarkting en verleng de bestaande convenanten tot einde 2018.

Want, als je alle feiten eens op een rijtje zet, kan je maar tot één conclusie komen. Er is geen bevraging geweest van het middenveld,  geen bevraging van de gebruikers, geen inspraak van de organisaties en terreinwerkers zelf, geen onderbouwde projectoproepen, geen inschakeling van de gemeenteraad, geen eenduidigheid in de opgelegde criteria en de criteria die nadien door de jury werden onderzocht, geen zekerheid gegeven voor gebruikers, geen zekerheid geboden voor hulpverleners…

Dit is geknoei, dit is amateurisme, dit is wanbeheer op kap van de meest kwetsbaren en de middenveldorganisaties. Dit duurt nu al meer dan een jaar. Normaal zou schepen Duchateau ontslag moeten nemen voor dit debacle. Er is hier toch iemand verantwoordelijk voor heel deze vaudeville. Je kan niet blijven wegkijken, en je kan niet blijven weglopen.