2.9 Recht op diversiteit

2.9 Recht op diversiteit

Enquête

In onze enquête bij 4700 Antwerpenaren gaf 10 procent diversiteit aan als een prioritair thema. Maar of je nu uit een familie komt van sinjoren sinds jaar en dag, of pas aangespoeld bent: de bekommernissen zijn dezelfde. Dat blijkt duidelijk uit de enquête. Gezondheidszorg, wonen, onderwijs, werk en een gezonde leefbare stad steken er ver bovenuit, in elke groep.

Bij het thema diversiteit kruiste 50,4 procent ‘Geen discriminatie op basis van afkomst, nationaliteit, geslacht, geaardheid en invaliditeit (in het onderwijs, bij aanwerving, bij huisvesting en in de vrije tijd)’ aan.

18,6 procent sprak zich uit voor ‘Elke anderstalige heeft recht op lessen Nederlands’.

15,3 procent duidde ‘Menswaardige opvang van vluchtelingen en daklozen’ hier als belangrijkste aan. 8,6 procent zag ‘Geen hoofddoekenverbod op school en in de stadsdiensten’ als het hoofdpunt bij het thema diversiteit.

Vaststelling

Een smeltkroes van nationaliteiten.
Antwerpen telt in vergelijking met de andere centrumsteden een hoog aandeel inwoners met een vreemde nationaliteit: 16 procent tegenover een Vlaams gemiddelde van 6 procent. Ongeveer één op drie Antwerpenaren heeft een vreemde origine. 22 procent heeft zijn roots buiten de EU. Marokkanen zijn met 7,9 procent van de bevolking de grootste allochtone groep. Binnen de Antwerpse werkende bevolking lijden de allochtone arbeiders het hardst onder de crisis. De armoede en de werkloosheidscijfers liggen in deze groep heel hoog.
Antwerpen is een stad van immigratie, bijvoorbeeld van arbeiders uit de Arabische wereld die in de Metallurgie en GM zijn komen werken. Maar Antwerpen is ook een stad van emigratie, bijvoorbeeld de Red star line naar Amerika in het begin van vorige eeuw en de stadsvlucht in de afgelopen decennia. Antwerpen is een wereldstad waar 175 nationaliteiten, tientallen culturen en religies samenleven.

De visie van de PVDA+

De PVDA+ komt op voor de rechten van alle werkende mensen, van welke origine ook. De Antwerpse werkende bevolking is zeer divers en bestaat uit veel verschillende identiteiten. Deze diversiteit is volgens ons geen tikkende tijdbom van conflicten maar kan een grote troef zijn voor de stad. Maar dan wel als er ook gelijke rechten en gelijke kansen voor iedereen tegenover staan. De besparingen in de stadsdiensten, in het OCMW en in het culturele aanbod maken het steeds moeilijker om dat te realiseren. Het gebrek aan werk, dienstverlening en sociale voorzieningen (bijvoorbeeld in de huisvesting) is volgens ons de voornaamste aanleiding van spanningen tussen werkende mensen.

En hoe meer de overheid verzaakt aan haar eigen plichten, hoe meer ze de verantwoordelijkheid exclusief wil leggen bij de individuele plichten van de bevolking.

Elke discriminatie bestrijden.
Onderzoek maar ook de dagelijkse ervaring van jongeren in Antwerpen toont dat nogal wat werkgevers en interimkantoren een sollicitant geen kans geven als hij Mohamed heet, maar wel als zijn naam Jan is. Ook als ze allebei net hetzelfde profiel hebben en exact dezelfde antwoorden gaven bij sollicitatietests.

In de zomer van 2011 publiceerde de PVDA op haar website een lijst van tientallen bedrijven die aan het uitzendkantoor Adecco gevraagd hebben geen allochtone werknemers voor hen aan te werven. De lijst ‘Blanc Bleu Belge’. Op de lijst stonden grote namen zoals Electrabel, C&A en Delhaize. Een ernstige discriminatie, die door de rechtbank veroordeeld werd.

De stad als het goede voorbeeld.

De stad wil als werkgever gelukkig een andere koers varen. Ze wil dat haar personeel een afspiegeling is van de diversiteit van de Antwerpse bevolking. De meerderheidspartijen hebben altijd mooie woorden over voor de diversiteit van het stadspersoneel, maar toch: waar blijven de harde resultaten? Ten eerste gaat het natuurlijk nooit lukken als je meer personeel afbouwt dan aanwerft. Ten tweede zegt het visitatierapport Antwerpen: ‘Het viel de commissie op dat de verkleuring van de stad zich nog weinig vertaalt in het personeel. Dat lijkt de commissie zeker een aandachtspunt voor de toekomst.’

Zo wees bijvoorbeeld een intern onderzoek van de Antwerpse politie uit dat het aantal allochtonen binnen het korps bijzonder laag ligt: 38 op een totaal van 2.200 personeelsleden in operationele dienst. In plaats van ter plaatse te trappelen met mooie voornemens moet de stad zichzelf ambitieuze streefcijfers opleggen voor meer diversiteit in alle geledingen van het stadspersoneel. In haar aanwervingsbeleid moet de stad bepaalde barrières opheffen. Zo moet ze bijvoorbeeld meer rekening houden met verworven competenties of met diploma’s behaald in het herkomstland van sollicitanten.

De instanties van de stad zoals het meldpunt discriminatie, moeten meer slagkracht krijgen. Er moet meer promotie rond gevoerd worden en de toegang moet laagdrempeliger kunnen. Het takenpakket dient uitgebreid. Deze instanties moeten niet alleen reactief werken maar ook proactief en meer aan preventie doen. Ze moeten bijvoorbeeld praktijktesten kunnen organiseren, vooral op het vlak van werk, huisvesting, onderwijs en dienstverlening.

Een actief pluralistische stad.
Om de toegankelijkheid en de efficiëntie van de stad te vergroten, pleiten we voor een actief pluralistische stad, tegen een kunstmatig opgehangen neutraliteit. Dat laatste leidt enkel tot meer uitsluiting. Een voorbeeld daarvan is het omstreden hoofddoekenverbod. Wij pleiten voor de afschaffing ervan.

Investeren in interculturele ontmoeting.
Ook de interculturele ontmoetingsplekken worden door de besparingen getroffen. Denk maar aan de sluiting van het Zuiderpershuis door de stopzetting van de subsidies. De stad Antwerpen heeft dat gewoon laten passeren. Wij vinden dat er meer moet geïnvesteerd worden in initiatieven als het Zuiderpershuis zodat er meer interculturele ontmoeting kan plaatsvinden voor alle Antwerpenaren.

Nieuwkomers opvangen en beschermen tegen uitbuiting.
Huisjesmelkers of malafide werkgevers zien in vreemdelingen en nieuwkomers een gemakkelijk slachtoffer. De stad moet meer tussenkomen om mensen te beschermen tegen deze wanpraktijken. Dat is goed voor die mensen zelf en goed voor iedereen. Anders creëer je een negatieve spiraal naar beneden.

Lessen Nederlands.
Iedereen die hier woont heeft het recht de Nederlandse taal te leren. Ook mensen zonder papieren. De lange wachtlijsten voor taallessen in het volwassenenonderwijs moeten prioritair aangepakt worden. Kennis van het Nederlands is belangrijk om te kunnen genieten van sociale voorzieningen, sociale huisvesting of OCMW-steun, maar het mag geen toelatingsvoorwaarde worden. Taallessen kunnen optimaler door ze meer op maat te organiseren, ingebed in de sociale context, bijvoorbeeld als huurder, werknemer, wijkbewoner, ouder…

Gelijke rechten.

De PVDA+ komt op voor gelijke rechten voor homo’s, lesbiennes, biseksuelen, transgenders en andere ‘seksuele minderheden’. De holebi/transgenderbeweging heeft de voorbije decennia heel wat bereikt. De PVDA+ wil er mee voor zorgen dat de positie van holebi’s en transgenders en hun rechten op de maatschappelijke en politieke agenda blijft in een periode waarin deze in gevaar komen.

De homofobie en transfobie die voortkomt uit extreemrechts of religieus fanatisme en conservatisme zorgen elke dag voor negatieve gevolgen voor holebi’’s en transgenders: in hun dagelijks leven, hun relatiebeleving en hun coming-out. Wat begint met stemmingmakerij in woorden resulteert regelmatig in geweld op straat. De PVDA+ wil de positieve verworvenheden van holebi’s verdedigen, warme solidariteit promoten en optreden in een geest van samenwerking en dialoog tussen alle bedreigde groepen.

De PVDA+ wil vermijden dat verschillende geviseerde groepen tegen elkaar worden uitgespeeld. Zo pleiten we er voor om samen het racisme en het heteroseksisme te bestrijden als alternatief voor de spanningen die tussen holebi’s, transgenders en allochtonen bestaan.

De voorstellen van de PVDA+

  1. Elke discriminatie bestrijden. De stad moet zelf het goede voorbeeld geven door de stadsdiensten een actief pluralistisch profiel te geven. Onder meer door het hoofddoekenverbod in stadsdiensten af te schaffen.
  2. Investeer in interculturele ontmoeting. Stop de besparingen op dit terrein.
  3. Vang nieuwkomers op en bescherm ze tegen uitbuiting van huisjesmelkers of malafide werkgevers.
  4. Gratis lessen Nederlands.
  5. Doeltreffende seksuele opvoeding in het onderwijs.
  6. Preventiecampagnes rond seksueel en homo/transfoob geweld in bedrijven scholen en jongerenbewegingen.
  7. Bij veroordeling de nadruk leggen op taakstraffen in organisaties die opkomen voor holebi/transgenderrechten of tegen 

    seksueel geweld.
  8. Voldoende financiële middelen voor de holebi/transgenderbeweging om haar rol van expertisecentrum volop te kunnen uitoefenen.

 

Vervolg:

2.10. Recht op solidariteit met het Zuiden

Je kan het hele programma downloaden in PDF formaat: klik hier


Schrijf als eerste een commentaar

Gelieve je mail te bekijken voor een link om je account te activeren.

Klaar om de bevraging voor jouw stad in te vullen?